Black Widow - Sacrifice (1970)

Goed klinkende nummers, Come to the Sabbat gaat wel ver. De fluitsolo's lijken sterk op die van Ian Andersson van Jethro Tull.
Alles zit goed in elkaar. 3,5/5

Wie satanisme bedreigend vindt zal hier aanstoot aannemen. Wie zoals ik satanisme je reinste flauwekul vindt zal slechts opmerken hoe saai de muziek is. Het instrumentale deel van Sacrifice is aanbevolen voor mensen die slecht in slaap vallen.

Ken van dit album alleen het nummer Sacrifice. Lekker stukje seventies ambient /progrock waarin dwarsfluit en orgel de toon voeren. Maar om het nu met Jethro Tull te vergelijken omdat er toevallig 'n dwarsfluit in zit vind ik wat vergezocht. Heb 'n gezonde hekel aan die uitslover Ian Andersson, , maar dit is wel ok.

Op Wikipedia staat, dat dit album het debuut voor de band is, maar hier op MuMe staat er nog een album voor deze, genaamd Return to the Sabbath dat vreemd genoemd dezelfde nummers bevat, met alleen andere lengtes. Hoe zit dat? Antwoord:op All Music staat dat Return to the Sabbath de demo is uit 1969, maar is uitgegeven in 1999. Good work, Sherlock!

Het is op zich wel bijzonder om te horen hoe een paar niks-aan-de-handerige 60s en 70s deuntjes een hele andere kleur krijgt als er op bezwerende wijze wat onheilsboodschappen overheen worden gedicteerd. Want dat is wat Black Widow in de kern was. Het is wel aardig maar het betovert me minder hard dan Witchcraft van de Amerikaanse tegenhanger Coven.