In Flames - Subterranean (1995)

erg lange EP ?? Is dit niet gewoon een regulier album?

Volgens mij is dit trouwens de heruitgave, aangezien het nieuwe logo hieropstaat.

volgens mij is dit de goeie: Subterranean

Vet album, wat luchtiger dan hun ijskoude debut 'Lunar Strain' en wat heerlijke akoestische stukjes. Het geluid is vergelijkbaar met LS maar
beter en de nummers zijn beter in elkaar gezet. De Metallica en Iron Maiden covers vind ik zo zo en niet zo veel toevoegen.

Ik vraag mij toch af wat het artwork op het hoesje voorstelt. Is het een mannetje dat over smeulende stenen loopt?

Ik zal eens een antwoord geven op je vraag, gezien je er al bijna 8 jaar op zit te wachten: het moet volgens mij een meisje voorstellen met een donker jurkje aan die over de smeulende stenen loopt.

Mensenhemel!!! Is het daadwerkelijk zo dat er verder al die tijd niet naar dit album is om gekeken? Slechts 15 stemmen en nauwelijks berichten bij toch één van de beste In Flames-releases wat mij betreft!!!

Op een gegeven moment was ik klaar met In Flames. Ik had alle releases t/m het album In Flames - Reroute to Remain (2002), maar op een gegeven moment raakte de muziek me niet meer. Het bleef niet hangen en de kwaliteit van de albums werd minder.
Tegenwoordig denk ik er voor een deel anders over, gezien dit mini-album toch wel erg goed is en m.i. samen met het debuut toch het beste is wat de band heeft uitgebracht.

Vanaf In Flames - The Jester Race (1996) word, hoe goed uitgevoerd ook, de muziek minder spannend (alhoewel albums als Colony en Clayman me nog wel redelijk goed konden bekoren). Tevens vind ik zanger Anders Fridén ook een stuk minder dan Mikael Stanne, die op het sterke debuut te horen is.

Henke Forss neemt overigens op Subterranean de vocalen op zich en doet dat ook niet onverdienstelijk.
De muziek is een pakkende en energieke mix van typische melodieuze Zweedse death metal waar vooral de nodige Iron Maiden-invloeden in zijn te bespeuren. Het raast en beukt aan alle kanten met geweldige gitaarriffs, toffe solo's en nergens is een zwak moment te bespeuren. De nummers kennen onderling veel afwisseling en klinken ook nog eens over de gehele linie lekker toegankelijk, zonder dat de band ook maar een moment soft klinkt. Her en der zijn ook geweldige overgangen te horen en worden we tussen het harde gitaargeweld door getrakteerd op mooie akoestische gitaarpartijen.

Toppers zijn de machtige opener "Stand Ablaze" en het schitterende titelnummer. De rest doet er eigenlijk niet voor onder.

Subterranean is gewoonweg een heerlijk album wat tot het beste behoort wat In Flames heeft uitgebracht, ook al is het een mini-album.