Mother's Finest - Goody 2 Shoes & the Filthy Beast (2015)

Het laatste studioplaat van deze puike band is een hele beste. Zo jammer dat deze niet op de streamingsdiensten luisterbaar zijn (zo vertoont MF veel hiaten online). De band die wereldfaam verwierf door hun grootste hit Baby Love, maar nooit echt doorbrak. En sinds jaar en dag veel populairder zijn in Europa dan in hun thuisland. Het grappige is dat voor mij hun latere werk ik beter vind dan hun werk uit de jaren 70. Meestal gaat het andersom. Sterker nog met dit schijfje lijken ze willen te bewijzen dat ze er nog steeds toe doen. Met beresterke tracks als Angels, She,s Ready (met jaren 80 drumsound??), My Bad en Tears Of Stone. De enig echte funkRocknummers zijn nog Another Day en I don't Mind. En die zijn best ok. Het toetje in vorm van medley live registratie is een heerlijke afsluiter!

Ben het eens met OzzyLoud en zijn beschrijving over het oeuvre van Mother's Finest.
Met het album Black Radio Won't Play This Record gaf de band een cynische sneer naar alle radiostations in de Verenigde Staten, die rockacts bestaande uit leden met een donkere huidskleur, min of meer boycotten.
Het was immers niet de bedoeling dat je al zwarte muzikant een dosis rockmuziek maakte.
Of het Fishbone, Bad Brains, 24-Spyz of in mindere mate Living Colour en Bodycount betreft, het hokjesdenken was zeker in de Verenigde Staten begin jaren 90 erg star.
Vreemd als je bedenkt dat deze periode ook wel bekend staat als een tijd waar de muzikale kruisbestuivingen niet van de lucht waren.

Dan Goody 2 Shoes; een frisse plaat, een album dat ergens tussen de beste schijf van de band; Black Radio Won't Play This Record en het jaren 70 materiaal in hangt.
Joyce Kennedy heeft nog steeds een dijk van een stem en Glenn Murdock is wat minder aanwezig met zijn zang. De plaat kent een heerlijke productie, waarbij alle instrumenten goed van elkaar te onderscheiden zijn, dat is een verademing.
Echte uitschieters naar boven ontbeert de schijf maar dat neemt niet weg dat er ook geen songs opstaan waarmee men de plank misslaat. Hoewel I Don't Mind wel op de grens ligt van kitscherigheid.
Tegen het einde van het album raakt de rek er wel echt uit, maar dat gegeven neemt niet weg dat Goody 2 Shoes & the Filthy Beast een voorlopig aardige laatste worp vormt.