Rod Melancon - Parish Lines (2014)

Rod Melancon komt uit het zuiden van Louisiana, vlakbij de geboorteplaats van Leadbelly. Hij wilde eerst acteur worden en hij was reeds verhuisd naar LA om zijn droom waar te maken. Toen hij met kerst terug was in Louisiana gaf hij zijn opa een CD cadeau van Hank Williams. Toen opa de plaat hoorde en het niet droog hield kwam het idee om mensen op dezelfde manier te ontroeren naar boven. Mensen ontroeren met muziek.

Parish Lines is een prachtig album geworden, maar ontroerend wil ik het eigenlijk niet noemen. Het is meer ruwe bolster blanke pit, met een scheut Americana. Tom Gilbert van Guitar World geeft het eigenlijk perfect weer:
“Rod Melancon has a pure and honest songwriting style that reflects an admiration for greats like Cash and Springsteen, with the classic swagger of Elvis.”

"I was 21 when I met her and she was only 17", zo begint het album zeer Springsteenachtig, zijn stem heeft soms dezelfde uithalen en de instrumentatie lijkt er soms ook wel op, zie ook Curve Lounge. Maar ook zijn country helden doet hij eer aan, vooral de afsluiter, een soort Talking Blues, is een stukje Americana van het allerhoogste niveau. Niet elk nummer is even sterk en soms rockt het best wel simpel, zie Marella en Mad Talkin' Man. Dat houdt echter de vaart wel in het album, waardoor het hele album blijft boeien. En als je de 2 slotnummers hebt gehad dan weet je dat Melancon een man is om rekening mee te houden in de toekomst.