Anouar Brahem - Le Voyage de Sahar (2006)

Le Pas du Chat Noir werd overal goed ontvangen dus we kunnen zeggen 'never change a winning team'.
Dat moet Brahem ook gedacht hebben want ook op dit album werkt hij samen met François Couturier (piano) en Jean-Louis Matinier (accordeon).
De heren zetten hun reis dus voort op dit album en doen dat wederom weer voortreffelijk.
Ook op deze cd Satie-achtige piano-klanken en hier en daar wat Astor Piazzolla (maar dat zal vast komen door de accordeon), dit vermengd met de mysterieus klinkende, oosterse oud en we hebben een prima 'vervolg' op dat prachtige Le Pas du Chat Noir.

Dit vind ik fantastisch mooi!!! Een prachtige kabbelende cd die nergens saai wordt. Ik ga me gauw aan meer werk van deze artiest wagen.

Dit is een prachtige plaat, een bijna perfecte combinatie van Piano, Accordeon en Luit. Aanrader!!!

Vandaag, na een hele tijd weer eens gedraaid. Verdomd mooi album. Ik schop er een halve ster bij; verdiend 4,5*

Erg mooi en sfeervol inderdaad, had zo de soundtrack kunnen zijn van een licht melancholisch (en Europees) drama over een eenzame vrouw van in de vijftig Of iets dergelijks. (In dit geval is dat bedoeld als compliment.)

Volgens mij een Oud en dat is toch wel iets anders.

Niet heel veel anders hoor:

Het plaatje dat erbij staat lijkt inderdaad verdomd veel op een luit.

Had het ook al opgezocht, maar je was me voor met reageren.

Het verschilt wel degelijk in geluid
Luit
Oud

Jij je zin!

Da's oud nieuws.

Bericht waar niets in stond verwijderd.

Wat is dit ook een heerlijke CD. Ik vond Le pas du chat noir al een geweldige ontdekking en dit is ook meer van dezelfde heerlijkheid. Glaasje whiskey, het leven overdenkend, Anouar die me heerlijk wiegt.....

En? Heb je dr wat van gebakken tot nu toe?

Luister ook even naar "Jan Garbarek / Anouar Brahem / Shaukat Hussain - Madar" met tabla en tenor. Heel speciaal.

Ben bezig de discografie van Brahem door te spitten. Ik doe dat met veel plezier. Zijn stijl en variatie bevallen me uitstekend. Ik heb iets met het mysterieuze karakter van zijn muziek. Zijn albums stralen vakmanschap en een soort van "devotie" uit. Ook Le Voyage de Sahar heeft dit karakter. Subtiele klanken die zo nu en dan stevig worden aangezet en waarin elke noot raak is. Niks is overbodig. Vakwerk.

Vanavond zat ik wat jazz te beluisteren op de achtergrond van een videogame, toen youtube op eens een nummer van dit album opzette. Behoorlijk onder de indruk, besloot ik de rest eens een kans te geven. Geen slechte keuze!

Dit is muziek die aan de ene kant dat mediterraanse(gitaarspel) heeft en aan de andere kant doet denken aan de straten van Frankrijk(accordeon). Vervolgens zie ik hier staan dat dit album uit Tunesië komt(een voormalig Franse kolonie). Mijn indrukken worden zo waar een beetje gevalideerd. Dan heb ik het nog niet eens gehad over het ronduit prachtige satie-achtige pianospel. Ja dit is een album die ik een ieder warm kan aanbevelen. Heerlijk voor de late avond.

en voor de middag bij het verplicht thuiswerken.

Deze muziek is alweer het bewijs dat je zonder woorden diep kan raken. Deze muziek neemt je niet alleen mee op reis naar Tunesië maar evengoed door het gebruik van de accordeon en piano naar Frankrijk. Een aanrader om even bij weg te dromen.