Ozark Henry with the National Orchestra of Belgium - Paramount (2015)

aha een compleet orkest erbij vind ik altijd interessant, nu op de luisterpaal

Altijd gevaarlijk zo'n samenwerking met een orkest: prachtige nummers kunnen verzuipen in de bombast of het kan kitscherig worden. Doe er dan ook nog wat covers bij en dan durf ik wel te stellen dat Ozark Henry zich op het randje begeeft. Een extra kritische beluistering valt hem dan ten deel.

Laat ik zeggen dat het allemaal goed gaat op dit album en dat komt vooral dat zijn warme stemgeluid zo mooi mengt met de klanken van het orkest. Ze vormen samen 1 geheel.
Natuurlijk moet je er van houden dat nummers met een groot orkest uitgevoerd worden, enige bombast blijft de nummers hier en daar niet bespaard maar het orkest weet zich zeker in te houden wanneer nodig.

Het geeft me een aangenaam zondagmiddag gevoel, misschien geen beste aanbeveling, maar so be it.
Ozark Henry is er in geslaagd om mij weer te vangen nadat ik hem eigenlijk een beetje uit het oog en oor was verloren.

Love is free to interfere wordt hier wel serieus verkracht & de tekst van an angel fell it's down heeft de meest kinderachtige tekst die ozark henry al gebracht heeft (komende van de man die this one's for you 71 keer in een nummer stak). Maybe met de vrouwelijk vocale inbreng is voor mij ook erover, het klinkt ietwat nasaal. Vespertine, at sea & godspeed heb ik al een paar keer teveel gehoord. Grace leunt dicht bij de versie die we kennen vanop de Grace cd...

Het hele album klinkt zo salonachtig (denk aan op safe gespeelde lounge muziek), het is een hele rit om dit album uit te zitten, ik moet er mij echt tot dwingen om dit album de volle rit uit te zitten..

Eerst kom ik bij een wat negatiever punt van Paramount, waar heb ik dit al eens gehoord? Hier passeren voornamelijk oude nummers de revue en dan kom je al gauw bij herkauwde kost. En voor sommige mensen gaat dat misschien ook wel zo zijn, toch is Piet er gelukkig in geslaagd door toevoeging van het orkest en herwerking van de nummers net voldoende toe te voegen. Maar het is een dubbeltje op zijn kant en ik begrijp het als mensen hier maar niks aan vinden, you love it of you hate it! Ik deel dan ook grotendeels de mening van aERodynamIC .

Ook het vermelden waard is dat de registratie imo de beste is die Ozark Henry ooit gehad heeft, zijn stem klinkt hier mooier en warmer als ooit te voren. En het verdiend lof dat men de moeite genomen heeft hier ook een Pure-Audio Blu-ray van uit te brengen waar de opname in 24 bits/96Khz op staat en die best behoorlijk klinkt ( toch in 2-kanaals versie, meerkanaals weet ik het niet en heb ik ook niet zo'n behoefte aan). Brengt hen een halve ster meer op .

Moet natuurlijk 24 bits/192 khz zijn voor de Pure-Audio Blu-ray, . Ik blijf het een fraai album vinden en hoe vaker ik 't beluister hoe meer ik het waardeer, dat is altijd een goed teken!

Op zich geen slecht concept, maar de plaat doet me helemaal niets. Ruime onvoldoende voor mij, vind dit echt een ontzettend saai album.