Matt Alber - Wind Sand Stars (2014)

De associatie met Rufus Wainwright blijft ook op dit album nog wel staan: waarschijnlijk door de muzikale inkleuring (iets minder spannend dan bij Rufus) en de manier van zingen (minder zeikerig) en het feit dat hij niet moeilijk doet over het feit dat hij zingt over zijn leven als homo, getuige ook de bijbehorende videoclips.
Matt vindt het de laatste tijd blijkbaar een must om zijn 'stoere kant' wat meer te etaleren: baardje, sportlijf, beharing (ofwel de zg. 'bearscene') en dat vond ik wat opvallend daar zijn muziek altijd erg gevoelig is geweest en hij zich in het begin niet zo presenteerde.

Het doet er verder niet echt toe, het gaat immers om de muziek en die is weer prima in orde. Alber gaat stug door waar hij op de voorgaande albums gebleven was.
Geen nieuwe wegen maar gewoon weer 10 mooie liedjes waar strijkers en piano een hoofdrol hebben gekregen en zijn manier van zingen een belangrijk onderdeel is.
Jammer dat er gekozen is voor een inmiddels wat uitgekauwde cover van To Make You Feel My Love, maar hij doet het prima dus vooruit dan maar en wat die filler Joe Wolfe daar doet is me een raadsel?!
De lengte is ook vrij kort, zeker ook omdat er instrumentale nummers op staan en dat zijn dan ook de enige kanttekeningen.

Een mooi album voor de romantici onder ons, 'gay or straight'