Great Lake Swimmers - A Forest of Arms (2015)

Prima eerste single: Great Lake Swimmers - Zero in the City [Audio] - YouTube

Aardige single, wel erg poppy hoor.

Ik begin mijn hart een beetje vast te houden rond deze release.. het klinkt wel heel erg gelikt allemaal. De nieuwste single klinkt qua riffs soms als AC/DC's Back in Black.... (I Must Have Someone Else's Blues)

Maar Great Lake Swimmers zijn toch al langer zo poppy? Geldt net zo goed voor hun vorige album.

Jawel, maar dit is nóg poppier.

Nog poppier, inderdaad. Geen verrassing gezien het recente werk, des te meer reden om het debuutalbum, Ongiara en Bodies and Minds te koesteren.

En het prachtige soloalbum van Tony Dekker van twee jaar geleden niet te vergeten. De keuze daar voor een ingetogen, kwetsbaar akoestisch soloalbum onder de naam van Dekker zelf geeft hem wat mij betreft het recht om als Great Lake Swimmers wat poppier te worden, zolang Dekker maar dergelijke soloalbums blijft maken. Neemt niet weg dat ook ik de Great Lake Swimmers het liefst weer terug zie grijpen naar hun melancholische roots... bij voorkeur met Sandro Perri weer terug aan boord. Maar misschien dat ik wat meebuigzamer mag zijn en ook de bescheiden charmes van de violiste zou mogen verwelkomen.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Great Lake Swimmers - A Forest Of Arms - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het is een fraai stapeltje platen dat de Canadese band Great Lake Swimmers inmiddels op haar naam heeft staan, maar toch ontbreekt de band rond Tony Dekker helaas nog in menig goedgevulde platenkast. Dat is zonde.Doodzonde zelfs.

De band koos in het verleden al meerdere malen niet alledaagse locaties voor het opnemen van platen en heeft ook voor A Forest Of Arms weer bijzondere locaties gevonden. De vocalen en akoestische gitaren op de zesde studioplaat van Great Lake Swimmers werden opgenomen in een Canadese grot, terwijl de andere instrumenten op bijzondere locaties onderweg op de band werden gezet.

De muziek van Great Lake Swimmers is in de loop van de jaren wat toegankelijker en uitbundiger geworden en deze lijn wordt flink doorgetrokken op A Forest Of Arms. Tony Dekker, die anderhalf jaar geleden een buitengewoon ingetogen en werkelijk prachtige soloplaat maakte, grossiert op de nieuwe plaat van zijn band in heerlijk melodieuze songs.

Het zijn vaak wat nostalgisch aandoende songs die doen denken aan de groten uit de folkrock, countryrock en soft rock. Het zijn songs die voornamelijk akoestisch worden uitgevoerd, met dit keer een belangrijke rol voor de viool.

Great Lake Swimmers houdt niet van studio’s, maar op A Forest Of Arms is absoluut niet te horen dat de plaat op zeer uiteenlopende en niet direct voor de hand liggende plekken werd opgenomen. De plaat klinkt immers verrassend consistent en heeft bovendien een heerlijk warm geluid.

Liefhebbers van de ingetogen of zelfs bijna verstilde platen van Great Lake Swimmers of de soloplaat van Tony Dekker, hebben mogelijk wat moeite met het wel erg toegankelijke en uptempo geluid op A Forest Of Arms, maar ik vind het persoonlijk prachtig.

A Forest Of Arms bevat een ruim dozijn popliedjes die je alles om je heen doen vergeten. Het zijn popliedjes die meer dan eens aan de muziek van America doen denken, maar ik hoor ook veel van The Eagles. Dat is voor rootspuristen waarschijnlijk vloeken in de kerk, maar het gaat mij er vooral om wat een plaat met me doet. Van beluistering van A Forest Of Arms kan ik alleen maar heel vrolijk worden. Net zoals ik vrolijk werd van de platen van Fleet Foxes, die overigens ook relevant vergelijkingsmateriaal aandragen.

Tony Dekker en zijn medemuzikanten maken op de nieuwe plaat van Great Lake Swimmers volstrekt tijdloze popmuziek en verpakken deze popmuziek in een warmbloedig en vol akoestisch geluid dat het oor genadeloos streelt, maar ook wanneer je A Forest Of Arms met een wat kritischer oor beluistert blijft de plaat met gemak overeind.

Tony Dekker heeft zijn songs immers niet alleen knap in elkaar gestoken en prachtig gearrangeerd, maar hij vertelt ook nog eens zinvolle verhalen, die de grote thema’s niet schuwen. Hiernaast beschikt hij ook nog eens over een prachtige, warme stem.

De band had in het verleden het patent op uiterst ingetogen sfeerimpressies, maar ook wanneer de band kiest voor een voller en wat meer pop georiënteerd rootsgeluid heeft de muziek van Great Lake Swimmers wat mij betreft meerwaarde. A Forest Of Arms zal ongetwijfeld gemengde reacties oproepen, maar ik vind dit echt een lekkere plaat. Een hele lekkere plaat zelfs. Zet hem op en de vogeltjes gaan fluiten en de zon gaat schijnen. Punt. Erwin Zijleman

Om alvast naar uit te kijken: Great Lake Swimmers op 22 september in Doornroosje (Nijmegen) en 23 september in Vera (Groningen)

Kaartjes zijn besteld voor 23 september!

Ik vind dit echt een heerlijk album. Het is misschien wat zoetsappig, maar bij de schitterende melodieën en samenzang kan je heerlijk wegdromen!

Op de een of andere manier komen de songs op dit album voor mijn gevoel nog altijd een beetje behoudend uit de hoek. Mijn score nu echter toch verhoogd naar 4,0* omdat bij het concert gisteren duidelijk werd hoe goed de songs van dit nieuwste album geschreven zijn en hoeveel potentie en dynamiek er live in zit. Een prachtig optreden met als verrassingselement een akoestische toegift te midden van het publiek. De kakofonische intermezzo's zijn ook een goede toevoeging. Altijd weer mooi om te zien hoe bescheiden en zelfbewust deze muzikanten overkomen, en het plezier dat alle bandleden uitstralen. Een band om te koesteren.

Een bescheiden band. Dat is toch mijn hoofd indruk na beluistering van deze plaat. Een reden waarom de band nooit veel groter zal worden. Wat ze charmant maakt, zonder overweldigende uitstraling. De muziek is soms wel erg braaf en dat is prima bij diverse gelegenheden om naar te luisteren, want met de kwaliteit is weinig mis. Toch zullen Great Lake Swimmers nooit tot mijn echte favorieten gaan horen, daarvoor onderscheiden de band en zijn zanger Tony Dekker zich simpelweg te weinig.

Het hele verhaal staat hier op WoNo Magazine.

Het is steeds zoetsappiger geworden met de band rondom Tony Dekker en persoonlijk vind ik dat heel erg jammer. Hun laatste albums zijn wat mij betreft inwisselbaar maar hun debuut daarentegen is uniek. Beklemmend, melancholisch, verstild en vooral heel erg mooi. Leg deze plaat ernaast en hoor het verschil...

Live in Utrecht
Don't Leave Me Hanging