Pesterik heeft altijd wat op de rock achtergrond gestaan. Op deze plaat laat hij echter door middel van zijn gitaargeluid horen dat dit onterecht is.
Met deze samenwerking werkt hij samen met de compleet onbekende Marc Scherer. Ik las ergens dat deze man zich pas op latere leeftijd richtte tot muziek na een jarenlange carrière als juwelier. En dat zou best weleens zo kunnen zijn, want de naam komt echt uit de lucht gevallen.
Het album opent sterk met het enthousiaste titelnummer en "Chance of a Lifetime", wat gelijk een van de meest rockende nummers van het album is. Dat is namelijk de kritiek van mijn kant, want ik vind dat ze met "Cold Blooded", "Desperate in Love" en "Thee Crescendo" wel wat teveel in de midtempo rock blijven hangen. Zeker wanneer dit opgevolgd wordt door de ballad "The Dying of the Light".
Maar toch valt er voor de liefhebbers valt er toch nog wel genoeg te genieten. De prachtige, volle productie zorgt ervoor dat alles kraakhelder uit de speakers knalt. Het zou me dan ook niets verbazen als Alessandro del Vechio de producer was voor dit werk.
Daarnaast kan die Marc Scherer een aardig potje zingen. Hij brengt de nummers met overgave en zijn stemgeluid doet me af en toe aan Michael Sweet van Stryper denken.
Een plaat waar wat mij betreft wel nog iets snellere nummers op mogen hadden staan, maar verder is dit weer een degelijke plaat uit de Frontiers stal.