Joan Baez - Baptism (1968)

Dit is geen eenvoudig album en zeker niet geschikt om Joan Baez als muziekant te leren kennen. De ondertitel van dit album is A Journey Through Our Time en dt had wellicht een betere hoofdtitel gweest. Baez spreekt en zingt hier teksten/gedichten o.a. Frederico Garcia Lorca, Walt Withman, James Joyce. Experimenteel orkestgeluid ondersteund het geheel. Ik vind het geen gelukkige combinatie. Nergens boeit het album, op misschien All the Pretty Little Horses na. Bovendien als ik literatuur tot mij wil nemen lees ik het liever zelf dan dat ik het voorgezegd krijg, hoe mooi het werk ook is.
U bent gewaarschuwd.

Het meest ongewone album van Jon Baez, 'Baptism', past in het rijtje van de conceptalbums uit de late jaren '60, maar is ambitieuzer en anders dan de meeste. Joan Baez was inmiddels betrokken bij diverse onderwerpen, zoals de Vietnamoorlog, de menselijke conditie en de algemene toestand van de wereld.
Met 'Baptism' maakt Joan Baez haar muziek nog serieuzer dan bij haar vorige albums, tot in de kleinste details, en verlegde ze haar muziek van folk naar kunst/poëzie, soms tegen het avant garde aan compleet met orkestbegeleiding. Een totaal andere Joan Baez dan we kennen.
'Baptism' is een verzameling gedichten, geselecteerd, bewerkt, voorgelezen en gezongen door Joan Baez, en op muziek gezet door Peter Schickele (beter bekend met zijn alter ego "P.D.Q. Bach"), maar zeker een serieus musicus en componist.
Joan Baez werkt op drie albums met hem samen, het kerstalbum 'Noël' , het album 'Joan' en 'Baptism' dus als laatste. Ik denk dat de invloed van Peter Schickele op dit album het grootst is.
In 1968, te midden van de wereldwijde onrust, had het album een ​​bepaalde urgentie waarbij de mix van kunst en boodschap blijkt te werken– in deze tijd zou het eerder een wat gekunsteld album gevonden worden.
Persoonlijk vind ik het toch een heel bijzonder album.
Begeleid door de gecomponeerde muziek van Peter Schickele, zingt of declameert Joan Baez gedichten die voornamelijk afkomstig zijn uit de 19e en 20e eeuw, maar ook teruggaan tot de 16e eeuw. Literaire grootheden zoals James Joyce, William Blake en Walt Whitman zijn vertegenwoordigd, maar de meeste selecties zijn van de minder bekende 20e-eeuwse Britse schrijver Henry Treece.
Dit klinkt misschien als een onsamenhangend geheel, maar het is een zeer samenhangend conceptalbum. De gedichten zijn goed gerangschikt en vloeien naadloos in elkaar over, waarbij Joan Baez' voordrachten verrassend genoeg nog wat muzikaals hebben. En als ze zingt is het echt Joan Baez.

Wel goed om te weten: de visie op de mensheid op dit album is somber. De verzamelde werken zijn teksten over oorlog en dood, over de verwarring en angst van de kindertijd, de spijt van de ouderdom, over religie; zelfs liefde is op 'Baptism' niet los te zien van de duisternis. De overwegend onheilspellende muziek zet de toon goed, en zelfs wanneer de muziek oplicht, doen de teksten dat zelden.
'Baptism' laat ook horen hoe Peter Schickele experimenteert met het combineren van kamermuziek met rock, zorgt met een vervormde bas voor onheilspellende klanken die te horen zijn op "Minister of War" en "Evil". Hij heeft na dit album samen gewerkt met Buffy Sainte Marie op het album " Illuminations". Ook heel bijzonder.

Een heel bijzonder album, misschien enkel voor Joan Baez fans. Dat weet ik niet zeker. Het is ook een mooi tijdsdocument van de protesten eind jaren 60, die laten horen dat die protesten muzikaal heel verschillend waren.

Na dit album gaat Joan Baez naar Nashville en verschoof haar geluid meer richting folk/country rock. Een volgend hoofdstuk in jaar lange carriere.
Toch blijft dit hooofstukje met Peter Schickele wel heel bijzonder in haar oeuvre.