Royal Thunder - Crooked Doors (2015)

Vermoeiende rock met al die tempo en melodie wisselingen, bijna geen seconde is hetzelfde. En dit met een zangeres die constant tegen haar max aan zit te zingen.
Liefhebbers van een lichte versie van Mastodon en Baroness kunnen dit wel waarderen denk ik, ikzelf vind er geen zak aan.

Ik ben een liefhebber van Mastodon en Baroness, maar ik kan dit niet waarderen. Schitterende hoes, dat dan weer wel.

Grootste minpunt is wellicht de beperkte zangeres die het dan al te vaak op een schreeuwen zet, soms tegen het irritante aan. Ik kan het best wel hebben maar het album is aan de lange kant en de nummers overtuigen niet geheel. Dan wordt het een moeizame inspanning. Maar ik blijf dit toch nog wat draaibeurten geven.

Time Machine is op zich wel tof nummer en het schreeuwen werkt wel voor dat nummer. Ik vraag me af of ik dat een heel album zou vol kunnen houden.

Nog wat vaker beluisterd en vind het al niet zo slecht meer.
Staan wel een aantal hele sterke melodieuze nummers op, had alleen wel iets korter gemogen en die zangeres vind ik nog steeds te veel schreeuwen.

Met het openingsnummer Time Machine verschiet de band direct een aanzienlijk deel van het kruit. De rest van de plaat is ook prima te genieten maar het niveau van de opener wordt niet meer gehaald. De kritiek op de zangeres deel ik. Teveel gaat ze vol gas, wat ergens ook wel te begrijpen is aangezien ze op halve kracht veel minder overtuigt. Een goed voorbeeld hiervan is het nummer Ear On The Fool. One Day is in dat opzicht al veel beter geslaagd.

Al met al is Crooked Door een plaat waarop uitstekende ideeën ten gehore worden gebracht. Ik denk alleen dat de band onder de vleugels van een goede producer, door te schrappen, veel meer uit dit materiaal had kunnen halen.