Gino Vannelli - Nightwalker (1980)

Wow, Living Inside Myself is zoo goed! Verder ken ik album nog niet zo goed..

Per album zakt het niveau dat Gino op de plaat ligt weliswaar, maar zijn nummers blijven mij boeien. Al is de echte jazzrock toch wel verdwenen. Seek en You wil find vind ik een schoonheid.

Toch een zeer behoorlijk album van Gino, met vaak mooi gitaarwerk in de nummers verwerkt. Living inside myself is een single en een bescheiden hitjje geweest.

zit te wachten op iets nieuws van deze heer

Lp klinkt best goed, Gino heeft een stem die je altijd zult erkennen.

klopt en is toch al 69 jaar

Maar dat was-ie ten tijde van dit album natuurlijk nog niet

Ik ben het wel met je eens, hoor. Ik heb heb in de jaren negentig nog eens zien optreden tijdens de Yonder tree-tour en later in de noughties nog eens. Aan zijn stem mankeerde toen in elk geval nog niets.

Ik sluit me ook aan bij degenen die vinden dat de echte jazzy elementen tijdens en na dit album minder frequent voorkwamen in Gino's muziek, maar ik vind dit nog steeds een heel fijn album. Nauwelijks minder dan zijn jaren-zeventig toppers als Brother to brother, Gist of the gemini en natuurlijk Powerful people. En zit nog steeds een flinke scheut jazz in de muziek, al nemen de pop-achtige elementen ook wel toe. Met name Seek and you will find, Stay with me en de titelsong swingen erop los, terwijl Living inside myself en Sally en vooral Put the weight on my shoulder prachtige rustpunten zijn. Die losse swing die zijn muziek kenmerkt, zit hier nog altijd in. Die ging pas verloren op latere albums in de jaren tachtig, die veel mechanischer klonken.

Nightwalker leverde hem nog een forse Amerikaanse hit op in de vorm van Living inside myself. Maar het overtuigde zijn nieuwe platenfirma Arista niet voldoende om de opvolger hiervan uit te brengen. Er verscheen nadien nog één losse single op het label, maar een tweede Arista-album, dat Twisted Heart zou moeten gaan heten, bleef op de plank liggen.

Na zoveel jaar zou het tijd kunnen worden voor een officiële uitgave zou je denken, zeker nu de reissue-handel welig tiert. Maar het schijnt dat Gino Vannelli heel nare herinneringen heeft overgehouden aan zijn Arista-periode. Bovendien heb ik geen idee of hij de rechten ervan bezit. Volgens het commentaar bij die single in de link trouwens wel, en wellicht juist daarom is het album ook later nooit uitgebracht.

zag hem vorig jaar in de Boerderij met een 9 man begeleidingsband en zijn stem is dus nog steeds super!!

Best een heel aardig album van Gino nog dit met zijn kenmerkende sound volop aanwezig , te weten weelderige jazzy passages en dromerige muziek met die mooie stem. Mooie ballades ook. Het songmateriaal is ook nog heel aardig. De singles werden hierna nog sterker maar zijn albums minder. 4 sterren

Prachtig album. Al zijn voorgaande werk trouwens ook. Hierna is Gino steeds meer "afgegleden". Soms is er nog een optreden (vorig jaar De Boerderij in Zoetermeer) maar durf het niet aan. Ik denk dat hij nog maar weinig werk zingt uit de jaren 70 en 80. Of zie ik dat toch verkeerd?

Als ik mag afgaan op Setlist.fm valt dat reuze mee. Ik heb hem meerdere keren live meegemaakt (stuk voor stuk fantastische concerten overigens, met een prima band), maar de laatste keer was meen ik in 2009. Dat is al even geleden natuurlijk, maar in alle gevallen leunde zijn setlist toch vrij sterk op materiaal uit de jaren zeventig, plus de hits uit de jaren tachtig.

Ik geloof wel dat hij de laatste jaren heel erg into jazz is geraakt, dus ik vermoed wel dat die oude nummers een aanzienlijk jazzier behandeling meekrijgen. Dat is tenminste wat me van de laatste optredens is bijgebleven. Niets mis mee overigens, zolang je maar niet rekent op getrouwe weergaven zoals je die kent van de albums uit de jaren zeventig.