Thys van Leer - Renaissance (1986)

Ik draag Thijs een warm hart toe. Deze lp vond ik echter nogal matig. In de vergetelheid geraakt. Zal daarom niet stemmen!

Ook ik heb Ome Thijs hoog zitten, maar dit album is te clean opgenomen. De nootjes staan er keurig op, maar de warmte ontbreekt. Omdat het echter nergens echt de bocht uitvliegt, toch maar verhoogd met een halfje. Omdat ik weet dat hij beter kan.

Deze vind ik nog wel interessant van Van Leer, al klinkt het wel wat klinisch. Die oude Introspection platen blijven het mooiste, maar voor wie wil blijven volharden in Thijs van Leer vind ik deze nog net te doen.

Dit album heb ik al zo'n 30 jaar in huis en na het draaien van Focus (1985) met Jan Akkerman, is dit het meest logische vervolg.

Opgenomen in de Wisseloord Studios in november 1986 is dit een wat verdwaald album geworden waar weinig meer over te vinden is dan de informatie die ik hier op het hoesje heb staan.
Met potlood heeft de plaatselijke CD-shop (Erwin Vermast) er destijds 29,95 op gekrabbeld: voor die tijd een schappelijke 'mid-prized CD', in guldens af te rekenen.

Het album verscheen bij WEA en ik noem wat bijzonderheden op: full digital recording (DDD); synthesizer programming: Bobby Jacobs en Emile Elsen, producer: Bert Conard.

Een album met een Franse slag, want alle titels zijn verfranst, en hier en daar horen we een accordeon-geluid uit de synth komen waarmee een Parijse sfeer verklankt moet worden. Centraal staat de dwarsfluit, kundig bespeeld door Thijs, maar het gebrek aan akoestische instrumentatie naast die fluit wreekt zich wel na een paar nummers. De digitaal voortgebrachte begeleiding slaat de boel wat dood. En daarmee wordt aan de, op zich goede, composities tekort gedaan. Maar ja, het Metropole Orkest was kennelijk niet meer beschikbaar in dat jaar.

Dit album is een voorbode van wat we verder tussen tot de millenniumwissel konden verwachten van Thijs van Leer. Low-budget opnames in bescheiden kerkstudio's met voornamelijk electronische begeleiding van de fluitist. De 'gouden jaren' met millionsellers als 'Introspection' waren nu echt wel voorbij. Stiefzoon Bobby Jacobs, die we hier als synthesizerprogrammeur tegenkomen, zou later als bassist terugkeren in de nieuwe versie van dat aardige hobbybandje: Focus.