Ik verzet me er niet meer tegen: ik heb een zwak voor Scandinavische klanken. Voor mij klinkt Skyggebokser als een Noorse variant op Eefje de Visser, met hier en daar een subtiel vleugje London Grammar. Ik heb deze plaat nog niet zo in het vaandel als 'Het is' of 'If you wait', maar toch vind ik het een fijn album om hier en daar eens op te zetten. Wel leidende zang, maar niet de afleiding van de daadwerkelijke teksten, maakt dit voor mij perfecte achtergrondmuziek.