Katatonia - Sanctitude (2015)

Een lange plaat, ben benieuwd!

Tis een live-album.

Ach so! Ik ken ook maar 1 album van deze heren. Moet dan denk ik eerst even wat andere platen van ze beluisteren.

Ik volgde de band ook al Een tijdje niet meer. Ik zie dat er zowat niets van het oude spul te vinden is in de tracklist. Toch wel jammer.

Dit is een zeer bijzondere release. Hier wordt vooral nadruk gelegd op het rustige en sfeervolle materiaal en ik moet zeggen dat ik dit vorig jaar live heb gezien en erg onder de indruk was. Vooral een song als Day kwam geweldig uit de verf. Ik heb deze release uiteraard nog niet gehoord maar verwacht afgaande op het live concert dat ik heb gezien een absolute meerwaarde voor alle fans en het is zeer geschikt voor een eerste smaakvolle kennismaking.

Ik heb het album en DVD vandaag binnengekregen en moet zeggen het is briljant. Het is een van de mooiste registraties die ik ooit heb gehoord. Het is ook erg jammer dat ik maar 4 favoriete tracks mag kiezen. Want stuk voor stuk zijn het schitterende songs die wezenlijk verschillen van de originele uitvoeringen.

Het aanbod van de songs is ook behoorlijk gevarieerd. Van bijna elk album komt er wel iets langs. De nadruk ligt meer op het recente materiaal maar dat is na mijn bescheiden mening ook meer geschikt voor een dergelijke aanpak. Maar wees gerust een nummers als Gone en ook Day zijn echt prachtig.

Jonas Renske is fantastisch bij stem en de band doet het ook prima. Klein detail is dat Bruce Soord (Wisdom of Crowds, Pineaple Thief) op gitaar zit en achtergrondzang verzorgd.

Eigenlijk is dit een aaneenschakeling van hoogtepunten en is deze release stukken relevanter als Uncrowned (wat overigens ook geen slecht album is) Maar hier valt alles op zijn plaats.

Sfeervol, intiem, melancholiek. Alles klopt en zo kan ik nog wel even door gaan.

Dit is een klein meesterwerk.

Ik vind Katatonia een fantastische band vanwege de mooi, door de jaren heen prachtig uitgediepte, combinatie tussen de harde sound, de melancholieke sfeer en de breekbare zang. Ja, de band zet de songs ook in deze setting goed neer, maar het doet mij niets, en leuk om naar te kijken is het al helemaal niet. Was ik er op een van de speeldata bij geweest, dan had ik er misschien van kunnen genieten, maar helaas, ik kan er hier weinig tot niets mee.

Trouwens, heren van Katatonia, mochten jullie meelezen: Dethroned & Uncrowned, de herbewerking van Dead End Kings, nu weer Sanctitude..... is het nu eindelijk klaar met de zoethoudertjes? Tijd voor een nieuw studiowerk!

Ik had sowieso niet goed gelezen. Ik dacht dat dit gewoon een reguliere live-plaat zou zijn, dus met een uitvoering van de nummers zoals ze bedoeld zijn. Niet de akoestische bewerkingen ervan. Valt me toch een beetje tegen, want Katatonia vind ik sterker als ze hard door de bocht gaan. Sanctitude is heel braaf en daarmee wat saai soms. Evengoed een leuke aanvulling van je collectie als je Katatonia tof vindt.

Wat ik tot nu toe ervan heb gehoord klinkt dit heel goed! 1e Nummer is al mooi en ook het hier aangehaalde Gone is prachtig! Ook albumversie daarvan beluisterd maar dan hoor ik nu toch liever dit!

Geweldige productie en wat een mooie stem voor dit soort muziek!!
Ik ga me zeker verder verdiepen in hun albums en deze staat alvast op mijn verlanglijstje.

Dit concert, opgenomen in de prachtige Union Chapel te Londen, laat zich nauwelijks vergelijken. Op dit album klinken de bewerkingen eerder als folkloristische liederen die ooit werden gezongen om de eenzaamheid te verdrijven bij knisperende kampvuurtjes in de onbegrensde oerbossen van Helluland, ver weg van huis en haard.

Het droeve, maar veel hardere geluid van 'progressieve metal band' Katatonia vind ik weer van een totaal andere schoonheid en dat is de reden waarom ik ben begonnen de meest interessante muzikale momenten van deze Zweedse zware gitaren formatie bijeen te rapen en het verbaast mij eigenlijk hoeveel momenten dit zijn. Echter, ondanks het feit dat het Katatonia geluid steeds verder is getransformeerd richting melodische rock, smijt zij nog altijd met enige regelmaat de metalen rammei tegen de zware eikenhouten deuren. Op zulke momenten zou ik willen dat ik mijn lange haren nog had.

De Katatonia op Sanctitude klinkt weliswaar melancholieker dan ooit en toch maakt de muziek je heel blij van binnen. Dat de liedjes op dit live album zich zo uitstekend laten vertalen naar deze semi akoestische en zeer intieme set geeft aan dat Renkse en Nyström niet alleen goede liedjesschrijvers, maar ook uitstekende zangers en muzikanten zijn. Toch lijkt het alsof Jonas wat onzeker is, want hij vraagt zich regelmatig hardop af of deze 'Renkse met het gitaartje op schoot' wel in goede aarde valt bij het aanwezige publiek.

De aanwezigheid van niemand minder dan multi-instrumentalist en zanger Bruce Soord van The Pineapple Thief is wel een zeer aangename verrassing en dit vooral omdat ik óók nog maar nèt zijn muziek heb ontdekt en daar heel enthousiast over ben geworden. Deze muzikale duizendpoot verzorgt hier samen met blonde Katatoniër Anders "Blakkheim" Nyström de backing vocals en de begeleiding op akoestische gitaar. Daarnaast beroert Bruce zo nu en dan even de toetsen en maken de heren Niklas Sandin op basgitaar en percussionist JP Asplund dit schitterende optreden verder helemaal 'af'. Daarbij mag ik natuurlijk de bescheiden bijdrage van zangeres Silje Wergeland niet vergeten, want zij was op het laatste nummer zelfs de spreekwoordelijke kers op de taart.

Kortom, deze speciale gelegenheidsformatie met in de hoofdrol de charismatische Jonas Renkse heeft met dit sfeervolle album maar liefst een van de meest magische momenten toegevoegd aan mijn collectie melodische of progressieve rock/metal - of hoe je deze muziek ook noemen wilt - albums.

Vandaag de blu-ray mogen ontvangen... wat een mooi beeld en wat een prachtig geluid! Ook vermeldenswaardig bij dit unieke concert: Jonas speelt tijdens een toegift ook nog op een trommeltje (bongo).
Mijn Kerst kan nu al niet meer stuk!

Goeie Kersttip!

Ken de band nog niet zo lang. Afgelopen week de blu-ray ontvangen en wow dit is echt nice ! Geweldige productie ook. Klikt als een klok

Katatonia ben ik in de loop der tijd wat meer gaan waarderen, elk album heeft wel een bepaalde charme. Doorstoten tot mijn favoriete bands zit er echter niet in. Er zijn veel songs die wat inwisselbaar klinken, het onderscheid vind ik soms wat lastig waar te nemen. Daarnaast ervaar ik Renkse niet als de meest veelzijdige zanger die het het ruigere genre rijk is. De finesse zit hem vaak in de details, Jonas ontwikkeld zich zeker als vocalist maar op den duur komt zijn zang nogal eenvormig over. Dan hoor ik liever Nick Holmes die zich in hetzelfde genre begeeft maar wel veel meer variatie tentoon spreidt.

Dan Sanctitude; een plaat opgenomen in de Union Chapel in Londen. De sound en productie is om door een ringetje te halen. Nog een voordeel; Renkse komt voor mijn gevoel in deze setting ook beter tot zijn recht, je hoort net wat meer details, kleine nuances en gek genoeg klinkt het songmateriaal minstens net zo fraai als in versterkte versie. Hoewel over de hele linie vrij degelijk heeft Teargas mijn voorkeur, dit nummer weet mij in akoestische vorm het meest te raken.