Heerlijke plaat waar een duidelijke visie uit spreekt op hoe Lucas Hamming wil dat zijn muziek klinkt. Invloeden te over zonder zichzelf uit te vlakken. Dat lijkt me een prima start van een carrière. Led Zeppelin meets Earth, Wind & Fire horn section? Het lijkt er wel op in 'Mojo Mischief'. Wat overigens mijn favoriet op deze EP is. De andere songs mogen er ook wel zijn, want zelfs in de in mijn ogen minste van de vijf, 'Saving Grace', weet Hamming een paar interessante twists te geven. Een talent noemt men dat.
Het hele verhaal staat
hier op WoNo Magazine.
Wo.