Motorpsycho - The Other Fool EP (1999)

Dit is een van de betere EP's van Motorpsycho. Funk '99 is een demo van Star Star Star, maar persoonlijk vind ik 'm veel beter dan de uiteindelijke versie van het album Baracuda. Alleen al de liner notes in het boekje zijn reden genoeg tot aanschaf... werkelijk waar hilarisch:
"ok; mindgames:
sailboat song is a wet dream about the sea, written by some emotional hippie in laurel canyon approx 1970. he is now a n.a.-computergeek in rehab.
johnny found the leak somewhere in nyc in '68, but died soon after.
the band playing jumpin' flashback wore huge flares,blue eyeliner, was probably bi-sexual and once snorted coke backstage at a slade gig in 1971 - at least by the sound of it. (that's Gerry Glimmer on handclaps, you know)
funk '99 is a demo by whiteass funkateers motorpcity 3, recorded-in an attempt to maybe get norman whitfield to produce them someday-in detroit 1969. this obviously never happened. fun, huh?"

Grappige parodie op Jumpin Flashback, een Stonessong die de Stones nooit geschreven hebben.
De EP's van Motorpsycho blijven boeien, in Enschede bij de Plato gekocht en geen spijt hiervan.

Ik vind dit juist één van de mindere EP's van de heren, naast de titeltrack weinig memorabele liedjes.

The Other Fool is toch ook weer een heerlijke single. Bij deze edit is de outro eraf geknipt, maar er blijft nog genoeg te genieten over. De combinatie van het basspel van Saether onder dergelijke popnummers blijft toch een gouden combinatie. Voor mede-liefhebbers, check ook vooral zijn werk met Sugarfoot uit! Bij zo'n nummer als Changing Times vliegen de baslijnen je om de oren. The Sailboat Song is vervolgens de enige echte outtake van Let Them Eat Cake. Qua sound klinkt dit ook wel het meest “af” van alle bsides hier. Wel een fijn nummertje, beetje het kleine broertje van Upstairs – Downstairs. Wellicht daarom ook dat het nummer het album uiteindelijk niet gehaald heeft.
De B-kant is gevuld met wat nummers die tussen een demo en een echte bside in zitten. Johnny Finds The Leak begint wat matig, maar komt vervolgens goed op gang. Niet al te ingewikkelde rocker, maar genoeg leuke dingetjes erin (achtergrondkoortje! Stampende solosectie!) om te overtuigen. Van Jumpin' Flashback is de titel duidelijk door een bepaalde band geïnspireerd, maar qua sound klinkt het toch meer als een verloren nummer van The Who. Niet mijn favoriete band, dus dit nummer doet me verder ook niet zoveel. Funk '99 is de laidback demo-versie van het latere Star Star Star. Deze bevalt me in ieder geval wel beter dan het uiteindelijke eindresultaat, geef mij maar die relaxe wah i.p.v die blazers. Niet wereldschokkend, maar wel lekker. Denk dat dat wel voor de hele EP geldt? Slecht wordt het nooit, maar echte uitschieters ontbreken. 3,5*