Françoise Hardy - Françoise Hardy (1972)

Dit is best een aardig album. Het werd begin jaren '70, naar ik aanneem in 1971, opgenomen in London, behalve de nummers 6 en 11 die in Parijs werden opgenomen. Het zijn bijna alle covers van bekende en wat minder bekende nummers (behalve Brulure dat Hardy zelf schreef), van Buffy Ste-Marie,
Beverley Martyn, Randy Newman, Trees en Neil Young. Ook schreef Mick Jones (later bekend van Foreigner) een paar nummers. Niet alles vind ik even geslaagd, maar de strijkersarrangementen en de aparte stem van Hardy maken dit voor mij toch wel een prettig album - voor zo af en toe.

Opmerking: in 2000 ook verschenen als Franse cd onder de titel If You Listen , en het is die uitgave waar ik me op baseer.

Ahum, hiermee deed ik dit album twee jaar geleden toch ernstig tekort. Inmiddels is dit voor mij zo'n album waar ik niet op uitgeluisterd raak. Waarschijnlijk vond ik destijds haar platen uit de jaren 60 mooier van geluid en moest ik wennen aan de productie. Ik doe er een ster bij, want dit is wel degelijk een erg mooi, meeslepend album. Ik kan er niet meer buiten.

En haar Engels? Is juist het Frans niet zo prachtig altijd?!

Als je haar voor het eerst in het Engels hoort dan is dat wss een behoorlijk ongewone beleving
Ik vind haar Frans accent - Engels gecombineerd met haar herkenbare mooie stem wel wat hebben ,geeft haar iets aparts ,en toch eigen
Heb naast dit album uit '72 ,nog 2 engelstalige t.w In English ('66) en One Nine Seven Zero (hoe kan het ook anders uit.. 1970)
Heel fijne albums op zijn tijd ,als liefhebber van Françoise Hardy vind ik,...mooi om ze er gewoon bij te hebben
Dit zeker ook mooie album was trouwens haar laatste Engelstalig album ,ooit 4 uitgebracht dus ik mis nog er eigg nog eentje En anglais uit '68
En Ja ...Het Frans is zeker prachtig..en mee eens.... bij Françoise Hardy hoort natuurlijk bovenal het Franse Chanson ,en die Franse sound/sfeer met haar stem....is zo mooi...

Ik weet het nog niet. Juist de combi Franstalig en Françoise is me toch wel heilig denk ik. Fransen moeten geen Engels zingen, klinkt vaak niet echt goed
Maar ik begrijp dat er ook een Franstalige versie is dus misschien moet ik daar maar eens achteraan.

Net als teus vind ik het Engels van mevrouw Hardy met dat zware accent wel charmant, hoewel ik moet toegeven dat vooral de prachtige liedjes en de verbluffende arrangementen me over de streep hebben getrokken. En haar mooie stem natuurlijk.