The Black Heart Procession - The Spell (2006)

Nog nooit eerder gehoord van deze band.
De eerste keer dat ik het hoorde vond ik het allemaal wel aardig, maar nadere beluistering met koptelefoon deed wonderen.
Misschien typisch een herfstplaat, maar ook die kunnen in de lente heel goed uitpakken bij mij

Opnieuw een knappe cd van The Black Heart Procession, een groep die me eigenlijk nog nooit ontgoocheld heeft. Die aparte stem van zanger Pall Jenkins bepaalt voor een groot deel die heerlijke melancholische sound van deze groep.

Een prachtig album dat vooral net voor het slapengaan ongelooflijk meeslepend is. Uit het kleine aantal stemmen leid ik af dat The Spell niet zo bekend is bij de MuMe leden....'their loss' zou ik zo zeggen

Mm, zeker een mooi album. De dramatische teksten, 'so please, forgive me, for the spell I'm under, I loose myself, with the spell I'm under' doen vermoeden dat het ergste boven ons hoofd hangt. Voor het slapengaan lijkt me dat niet erg geruststellend maar meeslepend is het zeker. Af en toe vind ik de zanger wat zeurderig de boel overschreeuwen. Dat maakt dat ik de versterker wat zachter zet. Piano, violen, een snerpende gitaar, een doffe bas en drums geven de ingrediënten voor opzwepende Amerikaanse indierock.

Hoewel ook dit album sterk afwijkt van de stijl die op de eerste drie albums werd gepresenteerd vind ik dit album een stuk aangenamer dan voorganger Amore del Tropico. Sterkere songs en een betere productie.
Echte favorieten heb ik niet. Het album klinkt van begin tot eind lekker.
3,5* wordt 4*.