C.C.C. Inc. - To Our Grandchildren (1970)

Heeft dit album iets met de makers van dit album van doen?

Jazeker!
http://www.popinstituut.nl/biografie/ccc_inc..6666.html

Musicerende commune uit de Peel ( oorspronkelijk zover ik weet allemaal Mokummers) , was ontzettend 'HiP' destijds.

Joost Belinfante, later van Doe Maar "Nederwiet" faam , en natuurlijk een zééér langharige Ernst Jansz maakten hier onder andere deel van uit.
Er wordt hier wel eens ten onrechte over hippie muziek gesproken; nou dit mag die naam wel dragen, hoewel natuurlijk een paar jaar te laat.
Met boterhammen met pindakaas, grote deense dog en poezen het podium op:

Muzikaal wel gedateerd. Maar optredens waren wel, ehh, gezellig.
Een drie voor de sweet memories.

Roots en Americana jaren voordat die termen waren uitgevonden.
Weet iemand hier iets van: http://www.nu.nl/muziek/128... ??

wat is precies je vraag? nieuwsberichtje spreekt voor zich toch; ze treden soms nog op en er is een box verschenen met obscuur materiaal

leuk weetje: op de hoes van deze plaat zie je het huis waar ze met zn allen toen in woonden. Joost Belinfante had het gekocht van een vrijgekomen erfenis en het leek hem leuk om toen meteen maar een soort commune op te richten.

Als vervent Doe Maar liefhebber wist ik uiteraard van het bestaan af van deze band, en kende de muziek stijl. Enige link met Doe Maar zijn een aantal leden. Meer ook niet.

Heb nu de LP voor weinig kunnen aanschaffen, en vond het toch maar eens tijd worden om deze aan de collectie toe te voegen, alleen vanwege de aanwezigheid van Jansz en Belinfante.

Nu ik de LP draai wordt ik er aan herinnerd waarom ik 'm nooit eerder kocht. Het is echt totaal mijn muziek niet. Honky tonk hill billy muziek.. nee, daar ga ik echt niet veel naar luisteren.

Apart van de historische waarde doet dit album me geen bal! Maar goed dat Jansz later een (voor mij) leukere richting heeft gekozen.

Ik heb de lp waarbij ook het album Watching the evening sun is toegevoegd. Zeg maar twee voor de prijs van 1.

Plaat lang niet gedraaid en na recente beluistering tot de conclusie gekomen dat deze de tand des tijds niet geheel heeft doorstaan. Of zal het aan mij liggen?

On the junction wordt ik trouwens wel vrolijk van.
De hoes ontwerpen stemmen me ook erg vrolijk.

Net meegenomen van de vrijmarkt
Fijne folkplaat, aangename verrassing.
Heeft niets met Doe maar van doen overigens.

dit album is een ware "trip down memory lane". was 15 jaar oud toen ik in 1972 een concert van C.C.C. Inc. bijwoonde in zaal het Trefcentrum/Rotterdam (voormalige Jamin fabriek). een bont gezelschap van de destijds in een hippie commune levende leden. als Hendrix/Led Zep fan had ik er geen hoge verwachtingen van maar al snel was ik onder de indruk van de muziek en het spelplezier wat de groep uitstraalde. het werd een gezellig feestje waarbij de jointjes van hand tot hand gingen. de tijd van idealistische jongeren, het peace teken, de vrije moraal, discussies over van alles en nog wat, etc.

niet veel later besloot ik samen met een oudere broer de LP "To Our Grandchildren" aan te schaffen. in retrospectie misschien wel het eerste Nederlandse "americana" album met als basis country/folk en vleugjes bluegrass en blues. het gebruik van instrumenten als o.a. banjo, dulcimer, concertina, harmonica, viool en wasbord onderstrepen dit. ergens is toen een zaadje geplant voor mijn latere liefde voor folk muziek.

op dit album 8 staan eigen nummers van de band plus 5 Amerikaanse traditionals (1,3,5,8 en 11). de muziek dien je in de tijdgeest van die jaren te plaatsen. zo trad de band in 1970 op tijdens het inmiddels legendarische Holland Pop Festival in het Kralingse Bos, Rotterdam. tja, helaas was ik daar met 13 jaar te jong voor.

de traditionals en eigen nummers als "On a Junction" hebben wat mij betreft de tand des tijds redelijk doorstaan. C.C.C. Inc. werd in 1966 opgericht door Joost Belinfante en viert dit jaar hun 60-jarig bestaan met een tournee door Nederland die eind augustus begon maar vanwege ziekte van oer lid Huib Schreurs in september vooralsnog werd afgelast.

de bandleden voor deze tournee waren/zijn Joost Belinfante, Jaap van Beusekom, Ernst Jansz en Huib Schreurs die hopelijk snel mag herstellen, bijgestaan door gitarist Jan Hendriks en bassist Richard Wallenburg.

"To Our Grandchildren" werd geproduceerd door de destijds bekende VPRO radiomaker Wim Noordhoek met als co-producer Rik Zaal (radiomaker/schrijver). op dit album speelden behalve de hierboven genoemde 4 bandleden ook bassist Appie Rammers (ex Outsiders) en gitarist Jan Kloos mee.

Nummers van deze plaat behoren nog steeds tot het liverepertoire. Little Maggie, Tennessee Waltz, Keep on Truckin' en Midnight Special werden eerder deze maand nog gespeeld tijdens de - naar ik nu lees - afgebroken tournee ter gelegenheid van het zestigjarige bestaan. De oorspronkelijke leden zijn inmiddels al rond de tachtig en het gaat misschien niet meer allemaal even soepel - de al genoemde Schreurs was op een gegeven moment even helemaal de weg kwijt (misschien al die ziekte), maar het blijft een volstrekt unieke band in het Nederlandse muzieklandschap.

Ik heb ze nog gezien, eind Augustus in Austerlitz, en inderdaad is een groot deel van dit album onderdeel van de set.
Het plezier wat de heren uitstralen tijdens het samen musiceren is echt aanstekelijk. Mooi dat ik het nog heb kunnen aanschouwen. Met deze leeftijden is het natuurlijk mogelijk dat er één uitvalt door ziekte oid.
Het was een viering van het 60 jarig bestaan van de band, met een show of 5 a 6 geloof ik. Er zijn er 3 of 4 geweest......Wie weet was dit niet voor het laatst.

benijd jou lennon dat je band nog hebt zien optreden. er waren vanwege het 60 jarig bestaan vanaf eind augustus t/m eind september 9 optredens gepland waarvan er 3 (Zeist, Amsterdam en Den Haag) plaats vonden. de overige 6 concerten die tussen 10/9 en 30/9 zouden plaats vinden zijn geannuleerd en als ik het goed begrijp komen er geen vervangende data. de band wil alleen compleet optreden dus inclusief de zieke Huib Schreurs. dat siert de band.

Ja, eens. Dat bevestigt ook de eenheid die het is. De beste man had nog wel een leuk dansje, maar oogde al wel erg fragiel vond ik. Hopelijk herstelt hij, en kan je alsnog genieten op een ander moment,