SOAK - Before We Forgot How to Dream (2015)

Heerlijke zweverige muziek

Prachtig debuut album van de jonge (18 jaar) Ierse Birdie Monds-Watson uit Derry! Werd als 14-jarige opgepikt door Chvrches en ze werd genomineerd voor de BBC sound of 2015...

De liedjes gaan van mooi ingetogen naar een meer uptempo melodieuze sound die soms doen denken aan Daughter. Hoogtepunten zijn 'Sea Creatures' 'Garden' 'Hailstones don't hurt' 'Oh brother'... Tussen de nummers door zitten er ook een aantal instrumentale rustpunten in.

Knap!

Heel zacht en bij momenten ook heel mooi album maar het blijft toch geen veertig minuten boeien helaas. Ba a Nobody en Sea Creatures zijn wel echt fantastisch.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: SOAK - Before We Forget How To Dream - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

SOAK is het alter ego van de pas 18 jaar oude Bridie Monds-Watson. De singer-songwriter uit het Noord-Ierse Derry werd vorig jaar al geschaard onder de grote beloften voor 2015 en laat met haar onlangs verschenen debuut Before We Forget How To Dream horen wat ze in huis heeft.

Dat blijkt heel wat, want het debuut van SOAK is een debuut dat indruk maakt. Diepe indruk durf ik inmiddels wel te beweren.

SOAK blinkt op haar debuut vooral uit in intieme, stemmige en vaak behoorlijk donker klinkende popliedjes. Producer Tommy McLaughlin heeft het debuut van SOAK fraai ingekleurd met mooie gitaarlijnen, sober pianospel, donkere elektronica en hier en daar wat strijkers en percussie.

Het levert een mooi ruimtelijk geluid op dat prachtig past bij de bijzondere stem van SOAK, die zich ergens tussen die van Julia Stone, Laura Marling, Sinéad o’Connor, Anja Plaschg (Soap & Skin) en Victoria Legrand (Beach House) in nestelt, maar ook zeker geen geheim maakt van de leeftijd van Bridie Monds-Watson. Op hetzelfde moment heeft SOAK in vocaal opzicht een geheel eigen geluid, dat ik zonder extra informatie overigens eerder in Scandinavië dan in Noord-Ierland zou hebben gepositioneerd.

Before We Forget How To Dream is niet alleen in vocaal opzicht een bijzondere plaat. De ruimtelijke en vaak bedwelmende instrumentatie op de plaat klinkt steeds weer net wat anders en varieert van intiem en folky tot verrassend lichtvoetig of juist zwaar aangezet en bijna deprimerend. Het is een instrumentatie die van Before We Forget How To Dream een verrassend veelzijdige plaat maakt, maar het is ook een instrumentatie die steeds uitstekend past bij de bijzondere stem van Bridie Monds-Watson.

Het is een stem die in eerste instantie waarschijnlijk een wat onderkoelde indruk zal maken, maar hoe vaker je naar Before We Forget How To Dream luistert, hoe meer emotie je zult horen.

Bridie Monds-Watson maakt al muziek sinds haar dertiende en gaat de demonen uit haar tienerjaren op indrukwekkende wijze te lijf. Dat levert zo nu en dan beklemmende songs op die flink wat impact hebben, maar SOAK verrast net zo makkelijk met een zorgeloos popliedjes met voorzichtige hit potentie, al zijn popliedjes uit de eerste categorie op Before We Forget How To Dream zwaar in de meerderheid.

Zeker wanneer je Before We Forget How To Dream wat vaker hebt gehoord, is het debuut van SOAK een plaat die zich steeds makkelijker opdringt en die ook steeds meer indruk maakt.

Er zijn maar weinig jonge vrouwelijke singer-songwriters die debuteren met een geheel eigen geluid, maar Bridie Monds-Watson is hier in geslaagd. Het levert een plaat op die je beetje bij beetje moet ontdekken en die vervolgens zal uitgroeien tot eens serie songs vol diepgang, schoonheid en ruwe emotie. Schrijf maar alvast op als één van de meest bijzondere debuten van 2015. Erwin Zijleman

Een zangeres met een erg eigenaardige stem. Ze klinkt als een jongen die de baard nog in de keel moet krijgen. Wilde de plaat meteen afzetten, maar iets intrigeerde mij ook wel weer. Toch maar verder gaan luisteren en ik begon te wennen aan haar stem. Daarna nog wat vaker de kans gegeven en nu bevalt de plaat me al zeer redelijk. Vooral de instrumentale begeleiding klinkt erg lekker en haar aparte gezang weet me toch deels te pakken.

Ik hoor voorlopig vooral meer vorm dan inhoud, maar ze is nog jong & er wordt veel van haar verwacht. Misschien kan ze als opstap naar een internationaal publiek volgend jaar in Zweden een keer deelnemen aan het Songfestival?

Zoiets dacht ik ook na de eerste luisterbeurt. Er zitten prachtige stukken in, maar de aandacht verslapt op andere momenten.

Dit past toch totaal niet bij het Songfestival? Ik heb er niks tegen hoor, en kijk elk jaar weer met plezier. Maar bij het Songfestival is alles zo over de top, en daar lijkt SOAK me juist het tegenovergestelde van.

Wel aardig allemaal, maar ben het ook snel moe.
Een heel album duurt me te lang.

Knap debuutalbum. Heel eigen geluid met een mooie sfeer. Wel advies van Soak opvolgen en deze plaat dus niet opzetten op een zonnige zomerdag maar met de gordijnen dicht in een donkere kamer.

O brother is mijn favoriete track, kijktip op youtube: laatste nummer bij live opname KEXP