Django Django - Born Under Saturn (2015)

First Light geeft al aan dat ze niet veel van stijl zijn veranderd. Niet dat ik dat erg vind.

Klinkt vertrouwd inderdaad. Misschien zelfs iets te vertrouwd. Maar goed, op het debuut was het ook de variatie tussen de nummers die het hem deed.

Dat het weer van hetzelfde is kan ik onmogelijk als een ramp zien. Dit is voor mij de release waar ik het meeste naar uit kijk.

Ik vind het een heerlijke single. Het heeft wel iets van Italians Do It Better (al is de zang dan weer typisch Britse indie). Fijne combinatie.

Nice! ik heb er zin in. Wel een lelijke hoes zeg.

Nieuw nummer Reflections

Giant en Reflections zijn heerlijke nummers, de rest is echt ontiegelijk saai. Dat had ik bij het eerste album trouwens ook, maar dat was wat afwisselender en daarom nog de moeite waard.

Ik vind het helemaal niet saai. Zomers! Nog even een paar keer luisteren voordat we gaan beoordelen.

Idem, er staan geen songs op die een hit zouden kunnen zijn. De songs hebben wel meer sfeer (zomers idd) en zijn wat psychedelischer. Ook productie klinkt veel beter dan vorige plaat. Het verveelt mij niet, ik vind het alleszins geen achteruitgang.

Lekker zomers album, typisch Django Django. Vooral Giant en Reflections klinken goed.

De singles zijn heerlijk, de rest in ieder geval goed te doen. Ik weet nog niet of het zo goed is als hun debuut, maar wel dat ik hem heerlijk vaak ga draaien. Perfect voor lente/zomerweer!

Het debuut sloeg bij mij in als een bom. Gitaren, geluidseffecten en synthesizers vormden een weldadig geheel. Op 'Born Under Saturn' mis ik de juiste mix. Althans, een meer prominente rol voor de gitaar. Deze plaat is met name het walhalla voor de liefhebber van electropop en een andere weg lijkt te zijn ingeslagen. Ik hoop dat Django Django met het derde album meer teruggrijpt naar de vroegere sound.

Hoogtepunt is wat mij betreft 'Beginning to Fade': voor mij het mooiste nummer van Django Django tot op heden..

Zo! Shot down, wat een vette track! Found you, Vibrations en Beginning to fade mogen er ook zijn op het eerste gehoor.

Klinkt net iets beter dan het debuut vooral de eerste 2 tracks zijn ijzersterk, groeiplaatje klasse.

Reflectionssss, wateenplaaaaaat is dat zeg, fantastisch

Denk een groeiplaatje, ff wennen vanwege de electronica.
BIj de eerste waren Hail Bop en Default zo waanzinnig goed (nog steeds trouwens), de lat lag bijzonder hoog dus.
Wrs wel een plaatje om mijn vinylcollectie uit te breiden!

Moest even wennen, maar ook dit is een lekker album en een waardige opvolger van debuutplaat.

pas 2 luisterbeurten gehad en ga nu aan m'n 3e beginnen. Zeg dat wat? Je best wel, ik heb hem direct na afloop weer opgezet en al deze luisterbeurten waren op 1 dag. hij pakt me dus wel direct. de vorige plaat vond ik leuk, deze ga ik denk ik wel nog leuker vinden. zit voor mn gevoel iets meer lagen in. ze hebben zich muzikaal echt ontwikkeld en dat hoor je. wellicht groeit ie nog wel tot een 4.

Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Django Django - Born Under Saturn - dekrentenuitdepop.blogspot.nl

Het uit Londen afkomstige Django Django debuteerde ruim drie jaar geleden met een plaat die de boeken in is gegaan als een van de memorabele debuten van 2012.

De Britse band kreeg dit voor elkaar met een plaat die de zon liet schijnen met een bijzondere mix van invloeden en een flinke dosis avontuur.

Het debuut van Django Django was een plaat die uitnodigde tot het noemen van namen. Talking Heads, Devo, The Beta Band, Hot Chip en The Beach Boys waren waarschijnlijk de meest genoemde namen, maar ze vertelden uiteindelijk maar een deel van het verhaal.

Het knappe van het debuut van Django Django was dat de band vrijwel eindeloos durfde te experimenteren, maar op hetzelfde moment nooit het perfecte popliedje uit het oog verloor. Het debuut van de Londenaren stond daarom vol met perfecte popliedjes, maar het waren wel perfecte popliedjes die de fantasie eindeloos bleven prikkelen.

Na een aantal tussendoortjes is Django Django eindelijk terug met een nieuwe plaat. Born Under Saturn gaat voor een groot deel verder waar het debuut van de band ruim drie jaar geleden ophield, maar toch is de tweede plaat van de Britse band niet meer van hetzelfde.

Bij beluistering van Born Under Saturn vallen een aantal dingen op. Allereerst heeft Django Django de muziek uit de jaren 60 nog wat steviger omarmd, waarbij invloeden van de Beach Boys nog altijd domineren. Deze invloeden worden nog altijd gecombineerd met invloeden uit de New Yorkse new wave uit de late jaren 70 (Talking Heads, Devo), wat nog altijd een bijzondere en buitengewoon aantrekkelijke combinatie blijkt.

Invloeden uit de elektronica hebben vergeleken met het debuut een stapje terug gedaan, maar ze zijn zeker niet verdwenen, waardoor Django Django haar zo bijzondere eigen geluid heeft behouden.

Born Under Saturn is objectief beschouwd net wat minder experimenteel dan zijn voorganger, maar alledaags is de muziek van Django Django nog altijd niet. Ook Born Under Saturn klinkt fris en avontuurlijk en zet je meerdere keren op het verkeerde been.

Wat ook is gebleven is het zonnige karakter van de muziek van Django Django. Laat de tweede plaat van de Britten uit de speakers komen en de zon begint te schijnen. De zon schijnt door de net wat toegankelijkere klanken misschien nog wel wat feller dan op het debuut, maar laat je niet verblinden door de zon. Born Under Saturn heeft immers veel meer te bieden en is niet alleen een plaat om bij te dagdromen, maar ook een plaat waarvan je alle details en mysteries wilt ontrafelen.

Zeker wanneer de elektronica opduikt in de muziek van Django Django zit je op het puntje van je stoel en blijf je je verbazen over de bijna natuurlijke wijze waarop deze elektronica samen gaat met klanken die zo lijken weggelopen uit de jaren 60. Waar bij het gebruik van de elektronica op de vorige plaat nog nadrukkelijk in de richting van The Beta Band en Hot Chip werd gewezen, graaft Django Django dit keer dieper in de archieven van de elektronische muziek en is af en toe ook een flinke dosis Kraftwerk hoorbaar, wat de magie alleen maar versterkt.

Het levert een mix van stijlen op die op papier waarschijnlijk overdadig lijkt, maar in de praktijk volstrekt onweerstaanbare popmuziek oplevert. Prachtplaat. Erwin Zijleman

De net niet briljante opvolger, maar bereikt een niveau van perfectie van datgene waar de band goed in is. Born Under Saturn begint uitermate vertrouwd met 'Giant' en komt met 'Found You' op zijn hoogtepunt. Dit nummer is als de beste schilderijen van Pablo Picasso. Je kunt zien wat hij bedoelt, maar het ziet er nogal vreemd uit. Zo ook met 'Found You'. Dit had een hit kunnen zijn van The Hollies tot Robbie Williams. Een gouden melodie, maar met een twist in de muziek die het interessant maakt en niet "mooi". Dat maakt Django Django tot een band die in de marge opereert, maar voldoende fans zal trekken.

Born Under Saturn is uiteindelijk net te eenvormig om de perfecte opvolger van een geweldig debuut te kunnen zijn. Dat is jammer, maar de plaat laat voldoende progressie horen om de nabije toekomst met vertrouwen tegemoet te kunnen zien.

Je leest het hele verhaal hier op WoNo Magazine.

Het technische aspect van deze plaats is net zo indrukwekkend als de eerste van de band, het mist echter een beetje de bezieling die de eerste plaat wel had, anders kan ik het niet verwoorden. Toch een redelijk boeiend werk. 3,5.

lekkere zomerplaat
beetje makkelijk af en toe maar lekkere feel over-all

Na drie jaar heb ik mijn waardering omhoog gegooid naar 4*. De houdbaarheid van Born Under Saturn blijkt een stuk langer dan ik in 2015 dacht. Sterker, ik merkte dat ik regelmatig teruggreep op het album. De vier songs die het album openen, die blijven even sterk, maar het is de rest die is gegroeid. Ik vermoed dat de sterk schijnende zon van 'Giant' c.s. alles wat volgt te veel verbleekte twee jaar terug.

In 2017 heb ik de plaat alsnog op vinyl gekocht en diverse keren afgespeeld. Heel erg fijn dit album. Ik sluit niet uit dat er nog een halfje bij kan komen en Born Under Saturn gaat binnenkomen in mijn lijst met favoriete platen van de jaren 10.