Róisín Murphy - Hairless Toys (2015)

Ik ben heel benieuwd. Overpowered is een geniaal album, hopelijk geldt dat ook voor Hairless Toys.

Gone Fishing is in ieder geval al een heeeeerlijke track! Die klinkt na Mi Senti toch wel weer lekker vertrouwd.

Ik vind 'Gone Fishing' juist een enorme tegenvaller. Ik kom er amper doorheen zo saai vind ik het.

Ik vind hem wel leuk.

Eindelijk weer een concert van haar in Nederland.
Vrijdag 22 mei 2015, Paradiso. Helaas uitverkocht

http://www.paradiso.nl/web/Agenda-Item/Roisin-Murphy-1.htm

waarom staat disco nummer Jealousy hier dan niet op, die is net uit op 12"?

Past er toch niet helemaal tussen, denk ik.

Gone Fishing is voor mij een groeier gebleken trouwens.

Jealousy is trouwens wel heerlijk! Zowel de disco- als de houseversie. Misschien dat NewYorkCityLight daar meer mee kan? Lijkt me sowieso wel wat voor herman!

Ja, als het op Crosstown Rebels uitkomt ben ik wel benieuwd.

Gone Fishing viel me trouwens niet meteen op. Eigenlijk een wat anoniem nummer. Maar na een paar weken luisteren begint het kwartje te vallen. Wel een nummer dat het moet hebben van subtiliteiten.

Hopelijk is het hele album geënt op het geluid van de EP van vorig jaar.

Ik prefereer nu ook de house versie, al zijn ze alletwee lekker

In tegenstelling tot de single-edit duurt de album versie meer dan 9 minuten, hij staat nu op Spotify.

Wauw, wat een nummer!

Fantastisch album dit! Klinkt als een soort cocktailversie van FKA Twigs met betere teksten. En over de hele lijn blijft deze boeien, met 'Hairless Toys (Gotta Hurt)' als voorlopige favoriet.

Ik vind het ook een heerlijk album en een echte groeiplaat waarbij elke keer weel veel leuke details te ontdekken vallen. Evil Eyes is eigenlijk de enige echte dansbare track met Exploitation mooi in het verlengde, wat een geweldig nummer is dat ook. Verder zijn House of Glass en Hairless Toys (Gotta Hurt) ook prachtige nummers. Sterk opgebouwd en meeslepend. Ik hoor over de hele lijn overal wel Ruby Blue terug, maar net iets meer down-tempo.

Heel anders dan Overpowered. Ze gaat weer terug naar haar Ruby Blue-roots, maar dan nog meer richting elektronica. Verwacht geen pakkende meezingers als Let Me Know en Overpowered, alhoewel Evil Eyes in de buurt komt. Nummers als Gone Fishing en Exploitation doen me niet heel veel en vind ik te lang voortkabbelen.

Het album begint mooi electronisch met de eerste drie nummers, met de microhouse van Exploitation als hoogtepunt van de hele plaat (die laatste 4/5 minuten zijn heerlijk). Daarna is het meer gewone rustige popmuziek. Ook mooi, maar ik moet daar nog even inkomen. Het is te begrijpen dat Jealousy er niet op staat, dat nummer had er totaal niet bijgepast.

Sowieso wel een aanrader om dit album op de koptelefoon te beluisteren, is lang geleden dat ik zo'n rijke productie heb gehoord als hier op Gone Fishing. Ongelooflijk hoeveel daar eigenlijk gebeurt, zonder dat je er erg in hebt.

Exploitation springt er echt uit vond de overige nummers maar matig

Ze zingt hier veel te ingetogen, dromerig en zachtjes naar mijn smaak, daar waar ik juist dol ben op haar wat krachtigere stemgeluid. Niet dat deze dame van de powervocals is, maar zo braaf als op deze plaat ken ik haar niet. Het instrumentale arrangement is ook vrij rustig, ik mis de nodige spanning en overtuiging in ieder geval. En ondanks mijn negatieve woorden, vind ik dit album zo slecht ook weer niet. De plaat haalt een constant niveau en heeft wel een aantal leuke elementen (bijvoorbeeld het fluitje in Uninvited Guest).

Aangename plaat

In vergelijk met eerder werk is Hairless Toys meer op het hoofd gericht en minder op de voeten. Daarmee is ze nog geen Barbara Morgenstern, maar deze nodigt wel uit om vaker opgelegd te gaan worden.

Dit is wat mij betreft toch al wel een van de platen van het jaar tot nu toe; nummer 3 in mijn voorlopige lijstje zelfs. In mijn recensie op 8WEEKLY beargumenteer ik die stelling uiteraard. Samenvatting: het album heeft wat tijd nodig, maar dan vallen alle rare of in elk geval opvallende elementen (dat fluitje in 'Uninvited Guest'!) in de muziek op hun plaats, en de tweede nummers die toch als Fremdkörper aanvoelen ('Exile' en 'Unputdownable') passen uiteindelijk ook perfect in het geheel. Wat eerst een vrij trage, bijna lege plaat lijkt, wordt zo langzaam een volle, bedwelmende plaat. En dan heb ik in mijn recensie nog niet eens mijn favoriet 'House of Glass' nog niet eens genoemd.

dit werk moet het vooral hebben van de bijzondere en subtiele productie en de ingetogenheid bevalt mij wel

Vette plaat!!! Exploitation, uninvited guest en house of glass alleen al zijn ieder 5 sterren waard! Zwoel, trippy en intens. Deze gaat de eindejaars lijstjes zeker halen.

Ik voel dit totaal niet. Ik mis scherpe randjes of zo. Gezapig gedoe.

Ik voel dit juist heel erg. Prachtplaat!

Heel goede plaat, bij mij heeft het ook even geduurd maar heel goed deze, nog een halfje er bij

ik heb een digitale download dus ik kan niet echt voelen

Jij snapt het, zoon.

is dit eigelijk niet muzikaal interessanter dan de wat poppy (vlakkere?) elektro van 'overpowered'? al ken ik daar ook niet meer dan de hitjes van. hetgeen ik hier al van gehoord heb en live gezien, smaakt naar meer.

Nee, ik kan deze Roisin Murphy anno 2015 niet smaken. De nummertjes klinken leeg en zijn naar mijn zin te minimalistisch. Verder doet ze ook geen spectaculaire dingen met haar stem. Ik hoor dan veel liever de Roisin uit de Overpowered-CD of nog Moloko, waar haar vocal veel beter gevaloriseerd werd. De electronische shit wordt ook teveel uit de kast gehaald om dit alles een hip imago te geven. Enige hit die me écht beviel was "Evil Eyes", maar de rest vond ik weinig uitdagend. Saai zelfs, nummer als Exploitation vind ik niks aan.

mooi die uiteenlopende smaken voor dit album. Raar maar waar ben het met iedereen wel eens maar op een of andere manier vind ik het album erg fris klinken. Het minimale vind ik juist wat hebben en ook het meer ingetogen zingen. Het is bijna techno achtig kwa productie.
3,5*