Animal Crackers - Tante To Heeft Radio (1976)

Vrolijke, technisch sterke dixieland. Hier geniet ik nou van! Op dit album vinden we een aantal zelfgeschreven nummers, maar ook de nodige klassiekertjes mogen niet ontbreken. Allereerst moet ik zeggen dat ik de platenhoes magnifiek vind. De voorkant laat een oudmodische radio (de Philips 836A, wat grappig is gezien deze plaat is opgenomen onder het label van Philips) zien, en op de achterkant staat de achterkant van deze radio. Ook grappig om de taakverdeling te lezen, je ziet niet alleen het scala aan gebruikelijke muziekinstrumenten, maar ook dingen als "opmerkingen", "nachtkastje en -spiegel", "trompetmondstuk", "gelach", "wangklop", "bierglazen", "sissen", "blubberen", en meer.

Een paar hoogtepuntjes:

In "Doe het elektrisch" worden we aangemoedigd om het gemak van elektriciteit te benutten. Niet dat dat in deze tijd nog nodig is, maar soit. Het origineel is van Louis Davids, maar ik vind deze versie stukken beter om naar te luisteren. Logisch ook, gezien het werk van Louis Davids is opgenomen in een tijd waar de techniek nog tot weinig in staat was, als het gaat om het vastleggen van muziek.

"Je hebt me betooverd", aanstekelijke slepende melodie, overigens ook gepikt van Louis Davids. Wat me in dit nummer aanspreekt is de manier waarop het ritme van de tekst in elkaar steekt. Nooit vertoond! Het muzikale intermezzo had wat uitbundiger gekund, wat improvisatie had hier niet misstaan.

"Cake walking babies (back home)" is een nummer waarin de muzikanten laten horen wat ze kunnen op bijvoorbeeld banjo, tuba en klarinet. Steengoed, echt een hoogwaardig stukje dixieland, wat je misschien niet verwacht na de jolige nummers hiervoor.

"Animal Crackers", het lijflied van de band, voorzien van de nodige solo's. Heerlijk om te horen, erg grappig ook om te horen dat het tempo van de muziek eigenlijk te hoog ligt voor de zanger, die krijgt bepaalde stukken tekst niet gemakkelijk uit zijn mond! Trekken ze zich niets van aan.

Kant 2 wordt geopend met de titelsong van de plaat: "Tante To heeft radio". Beetje een raar liedje misschien, maar opnieuw met een aantal fantastische solo's, waarbij de kazoo zeker niet ondergeschikt is aan de rest. Van de slide-whistle ben ik minder gecharmeerd.

"Medley nr. 020440888" is een niet heel bijzondere medley (in mijn ogen althans), op het laatste stuk na dan. "Ma! He's making eyes at me" is erg strak neergezet, en wordt afgemaakt met een sterk staaltje wangkloppen.

Creatief uitgevoerde covers, je zou niet meteen zeggen dat de muziek van Louis Davids zich zou lenen voor dit genre. Als liefhebbers van de teksten van Davids vind ik dit een vondst vanjewelste!

Animal Crackers 'de band zonder stekkers', zo kondigde de groep zich vaak aan op radio en televisie. En dat bijna 15 jaar voor de 'unplugged' rage. Eigenlijk was ik ze al lang weer vergeten, tot mijn jongste zoon één van zijn recentste kringloopaanwinsten liet zien: Jawel, dit album van de Animal Crackers.
Dixieland inderdaad, wat mij betreft leuk om een keer te horen en dan de kast weer in. Daar was mijn zoon nog niet van overtuigd. Inderdaad een mooie hoes ook.