Wat je hier niet ziet is dat METZ in relief heel lichtjjes op de hoes gedrukt staat. Naar mijn idee is het wat rauwer dan de vorige, kan het alleen maar toejuichen.
Lang over moeten nadenken wat hier nou anders en/of beter aan is. Denk het te weten: De band blijft wat meer hangen in herhalende grooves, alles klinkt wat voller/dikker en de plaat kent wat minder variatie. Vooral dat minder variatie is bij dit soort noiserockplaatjes wel heel fijn. Op deze manier voelt de plaat ook compacter en directer, terwijl ie ongeveer 4 minuten langer is dan de vorige.
Wat een lekkere rauwe plaat. Doet me denken aan het lompere werk van Nirvana en Therapy? Lang geleden dit ik zo kon genieten van een plaat in dit genre (afgezien van die geweldige laatste plaat van Therapy?)
Ook op het album klinkt dit uitstekend, kan ik je vertellen. Lekker rauw en extreem on point - er staat geen overbodige seconde op en elke riff is raak. Volgens mij een principe waar jij wel van houdt, Kos
Na veel losse tracks geluisterd te hebben, nu een keer het album in zijn geheel beluisterd. Het doet mij regelmatig denken aan de hardste nummers van Nirvana, maar dan een heel pak minder sterk. Beoordeling laat nog even op zich wachten, maar denk dat het zo rond de 2 sterretjes gaat komen. De energie is trouwens wel in orde, ook live.
Zeker strak en zeker adrenalineverhogend.
Harder dan debuutalbum (verder weg van Wavves, Ty Segall, Mikal Cronin etc..).
Grensgevalletje voor mij, maar kan het toch waarderen! Powerrrrr
Tegenvaller. Ik zag allemaal vergelijkingen langskomen die mij wel aanspraken (Nirvana, Thee Oh Sees, Shellac), maar dit is gewoon een aan één stuk doordenderende bak herrie die nergens naartoe gaat en waar niks van blijft hangen. Alleen aan de stiltes hoor je dat er een nummer is afgelopen en een andere begint.