James Falzone's The Renga Ensemble - The Room Is (2015)

Wie zich interesseert in Ken Vandermark kan de Facebook pagina van deze artiest te volgen. Hij schrijft regelmatig interessante verhaaltjes of grappige anekdotes over zijn intercontinentale reizen van de ene jazz venue naar de andere. Laatst verschenen enkele berichten toen hij op tour was met dit Renga Ensemble. Ik huiverde van de idee dat deze band enkel uit blazers bestaat. Mijn nieuwsgierigheid overwon de angst echter waardoor ik toch een nummertje (‘Not Seeing’) ben gaan beluisteren op Youtube. Dat beviel meteen dankzij de perfecte dosis lyriek en stabiliteit, waardoor dit werk meteen op de eerste plaats van mijn verlanglijstje kwam te staan.

Dat voorproevertje blijkt meteen een van de topnummers van het album te zijn. Toch vervoert heel de plaat dankzij een perfecte dosis compositie en vrijheid. Hiervoor kende ik James Falzone, Ben Goldberg en Keefe Jackson niet, maar Jason Stein (ook afkomstig van ‘the windy city’) en de New Yorker Ned Rothenberg zijn voor mij geen onbekenden. Dat het nergens een rommelboeltje wordt, laat uitschijnen dat er duidelijke rolverdeling aan vooraf is gegaan. De hele plaat is eigenlijk best rustig met warme sax of klarinet blaaslijnen. In ‘The Second Renga’ is Vandermark op bariton sax te horen en wordt het geluid wat vleziger, met stotterende blaasklanken.

‘The Room Is’ draait voornamelijk rond polyfonie en ruimte. Het blijft meestal abstract, maar het wordt nergens zwevend in het oneindige zoals wel vaker het geval is. Steeds zit er een duidelijke richting in de muziek. Een frisse en gevarieerde plaat dus met een verraderlijk eenzijdige line-up.