Raven - ExtermiNation (2015)
mijn stem
8 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Rock / Metal
Label: SPV
-
Destroy All Monsters (6:04)
-
Tomorrow (4:24)
-
It's Not What You Got (3:26)
-
Fight (4:01)
-
Battle March / Tank Treads (The Blood Runs Red) (5:24)
-
Feeding the Monster (3:40)
-
Fire Burns Within (4:56)
-
Scream (3:01)
-
One More Day (5:10)
-
Thunder Down Under (4:47)
-
No Surrender (3:51)
-
Golden Dawn (0:53)
-
Silver Bullet (4:12)
-
River of No Return (5:22)
-
Malice in Geordieland (3:03)
0
geplaatst: 14 mei 2015, 00:05 uur
De pers is aardig positief over deze Extermination. Dat de mannen toch weer het geld bij elkaar hebben gekregen om een album te maken. Gewoon doorgaan, Rock untill you drop dus.
0
Sir Spamalot (crew)
geplaatst: 13 juni 2015, 21:02 uur
Inderdaad, door crowdfunding en het “album” Party Killers met covers is dit album tot stand gekomen. Daarom twijfel ik nog altijd of Party Killers op onze site mag, dat moet de crew maar uitmaken. Bij de zaak blijven levert op dat Raven nog altijd bestaat uit John Gallagher (bass en zang), Mark Gallagher (gitaar) en Joe Hasselvander (drums).
Raven heeft vaak in Metal land gezwalpt tussen uitstekende albums en buitengewoon matige albums. Dat laatste gebeurde vaak als ze te veel nadachten en zeker als John probeerde “echt” te zingen. Voor niets nodig is dit want Raven is Athletic Rock, volle gas vooruit in een snelle opeenvolging van nummers, hoewel ik hier twijfel of een uur van deze muziek niet iets te lang is voor dit album en een paar midtempo dipjes steken hier en daar de kop op. Maar wanneer het vooruit gaat, moet iedereen toch onmiddellijk horen welke uitstekende muzikanten hier aan het werk zijn?
Fantastisch vind ik nog altijd het gitaarspel van Mark, een stille genie. Hun eerste drie vind ik nog altijd hun beste maar deze heeft zijn plaats in hun loopbaan. Hoogtepunt voor mij is het lekker jachtige Fight, Thunder Down Under is een eerbetoon aan wijlen Bon Scott van AC/DC en Golden Dawn is Mark op akoestische gitaar. Bruisend is het kernwoord voor dit album, net als hun eerste drie albums.
Raven heeft vaak in Metal land gezwalpt tussen uitstekende albums en buitengewoon matige albums. Dat laatste gebeurde vaak als ze te veel nadachten en zeker als John probeerde “echt” te zingen. Voor niets nodig is dit want Raven is Athletic Rock, volle gas vooruit in een snelle opeenvolging van nummers, hoewel ik hier twijfel of een uur van deze muziek niet iets te lang is voor dit album en een paar midtempo dipjes steken hier en daar de kop op. Maar wanneer het vooruit gaat, moet iedereen toch onmiddellijk horen welke uitstekende muzikanten hier aan het werk zijn?
Fantastisch vind ik nog altijd het gitaarspel van Mark, een stille genie. Hun eerste drie vind ik nog altijd hun beste maar deze heeft zijn plaats in hun loopbaan. Hoogtepunt voor mij is het lekker jachtige Fight, Thunder Down Under is een eerbetoon aan wijlen Bon Scott van AC/DC en Golden Dawn is Mark op akoestische gitaar. Bruisend is het kernwoord voor dit album, net als hun eerste drie albums.
* denotes required fields.
* denotes required fields.