Tribulation - The Children of the Night (2015)

De tweede plaat genaamd The Formulas of Death was een behoorlijke koerswijziging vergeleken met The Horror. Het smerige Zweedse deathmetalgeluid maakte plaats voor progressieve black/deathklanken met lange composities. Ik vond de plaat net iets te lang duren, een punt van kritiek dat ik bij het 57 minuten durende The Children of the Night helemaal niet heb. Want de mannen van Tribulation hebben zichzelf overtroffen met een ronduit fenomenale plaat. De deathmetalinvloeden zijn er zowat helemaal uit, maar heel de plaat ademt de sfeer van metal waar ik verliefd op werd toen ik net naar het genre ging luisteren.

Het riffwerk doet me denken aan Immortal als ze terug naar de jaren '70 waren gestuurd, maar de gitaristen zetten ook meesterlijke Iron Maiden-achtige dubbele partijen neer en prachtig bluesy solowerk om daarna een geweldig psychedelisch klanktapijt neer te leggen. De drummer speelt in de klassieke rocktraditie, geen snel drumwerk of dubbele baspartijen op deze metalplaat. Groove staat voorop en constant is er een heerlijk stuwend gevoel op The Children of the Night. De vocalen zijn wel nog steeds raspend en de gehele plaat heeft een gotische sfeer om zich heen. Iets dat de geslaagde cover van The Cure (One Hundred Years) nog meer benadrukt, deze past namelijk perfect als bonustrack na de reguliere plaat. De beste plaat van het jaar tot nu toe, sowieso 4,5* na een aantal luisterbeurten, misschien zit zelfs de volle mep erin.

Deze plaat blijft stevig op de eerste plaats in mijn rotatielijst staan. Tribulation raakt de fantastische balans tussen herkenbaar en diepgaand. Alle tracks zijn zo ongelofelijk catchy, maar ze zitten vol met details die er voor zorgen dat je gefascineerd naar het album blijft luisteren. Ik beschrijf het in het Engels nog wat uitgebreider op mijn blog.

Bedankt voor de info Don, One Hundred Years vind ik 1 van de beste nrs. van The Cure en een goede reden om te kiezen voor de cd met bonusnrs. Live was ik onder de indruk van Tribulation afgelopen 3 mei 2015 in Almelo.

Lekker catchy plaatje inderdaad. Goeie sfeer ook. Door de hoes dacht ik te maken te hebben met iets zoals The Vision Bleak. Maar ik werd Satanzijdank verrast door het album dat Dissection in plaats van Reinkaos had moeten maken.

Een prachtige plaat van Tribulation. De band beweegt steeds meer weg van de Death metal waarmee ze begonnen. Het geluid wordt steeds meer uitgesponnen met mooi gitaarpassages en dromerige sferen. De vocalen passen daar dan weer prima tussen. Een heerlijke plaat die niet gaat vervelen.