MusicMeter logo menu
MusicMeter logo
poster

Diamanda Galás - Malediction & Prayer (1998)

mijn stem
4,00 (15)
15 stemmen

Verenigde Staten
Avant-Garde / Rock
Label: Asphodel

  1. Iron Lady (4:43)
  2. The Thrill Is Gone (5:35)
  3. My World Is Empty Without You (4:26)
  4. Abel et Cain (5:32)
  5. Death Letter (4:40)
  6. Supplica a Mia Madre (4:13)
  7. Insane Asylum (7:12)
  8. Si La Muerte (5:21)
  9. 25 Minutes to Go (4:35)
  10. Keigome Keigome (4:31)
  11. I'm Gonna Live the Life (4:26)
  12. Gloomy Sunday (3:52)
totale tijdsduur: 59:06
zoeken in:
avatar
4,5
Mooie live plaat, soms ingetogen en soms uitbundig. Slechts Diamanda Galas en een vleugel.

avatar van Sanvean
3,5
Helaas nog bijna niets van Galás gehoord.

De zangeres van het Noorse Atrox (Terrestrials) schijnt goed naar Galás geluisterd te hebben. Erg bizarre zang in ieder geval, erg bizarre experimentele schizofrene doom (of zoiets, dan).

avatar
4,5
Ik ben erg benieuwd naar Atrox en ook naar Tactile Gemma met de zangeres van Atrox geloof ik.

avatar van Sanvean
3,5
Mooie plaat van Diamanda Galás, inderdaad.

Ingetogen, zichzelf begeleidend op de piano, speelt ze blues-, jazz- en countrycovers van onder andere B.B. King en Johnny Cash. Verder zingt ze onder andere Griekse songs en flamenco-klassiekers.

Lang niet zo intens, spookachtig en schreeuwerig als in het begin van haar carrière. Op Malediction & Prayer is er ruimte voor zwoelheid en sensualiteit.

Mooiste songs zijn de Mediterraanse songs, zoals Si La Muerte en Keigome Keigome, en verder zijn Iron Lady en My World is Empty Without You zeer fraai.
Supplica a Mia Madre is Galás’ bewerking van een gedicht van Pier Paolo Pasolini.

Zeker wel een fraaie plaat dus, die misschien nog wel bij liefhebbers van Nick Cave in de smaak zou kunnen vallen, al garandeer ik niets.

Galás’ oudere muziek die ik ken bevalt me minstens zo goed. Songs van albums als You Must Be Certain of the Devil en The Sporting Life worden ondersteund door een soort electropop-klanken en klinken soms lekker stevig. Gecombineerd met haar uitmuntende stem, een heerlijke combinatie.
Litanies of Satan daarentegen klinkt wel érg evil, en onbegrijpelijk. Moeilijk te achterhalen wat ik daar nu weer van moet vinden.

Al met al ben ik nog lang niet klaar met Galás. Op zijn minst een zéér interessante muzikante, natuurlijk.

avatar van Zachary Glass
Sanvean schreef

Zeker wel een fraaie plaat dus, die misschien nog wel bij liefhebbers van Nick Cave in de smaak zou kunnen vallen, al garandeer ik niets.



Haha - Sanvean in de rol van onze twijfelachtige kruidenier

"jaja - deze sperziebonen smaken heerlijk - tuurlijk ik kan niet garanderen dat u ze lekker vindt"

Het feit is: ik zag deze plaat in onze bib - en dacht bij mezelf: "moet ik deze uitlenen?"

We zullen het advies volgen van Sanvean

avatar van Lau1986
3,5
Ik heb een stukje van Diamanda Galas op Roadburn gezien. Ik moet zeggen toen vond ik het niks. Ik was echter ook helemaal niet bekend met de dame. Terug van Roadburn heb ik haar nu toch een kans gegeven en deze plaat bevat zeker erg mooie stukken. Zo vind ik de opener Iron Lady echt geweldig. Ik vind alleen een nummer als the Thrill is Gone weer wat minder, al vind ik het knap wat ze met haar stem kan. Over het geheel gezien een erg fijne plaat met prachtige nummers.

avatar

Gast
geplaatst: vandaag om 00:39 uur

avatar

geplaatst: vandaag om 00:39 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.