Siglo XX - Flowers for the Rebels (1987)
mijn stem
13 stemmen
België
Rock
Label: [PIAS]
-
Sister in the Rain (4:05)
-
Fear (4:20)
-
No One Is Innocent (5:05)
-
Afraid to Tell (1:22)
-
Sister Suicide (3:46)
-
Till the Act Is Done (3:59)
-
Shadows (4:51)
-
Flesh and Blood (4:04)
-
Ride (2:50)
-
The End of the Night * (5:57)
-
Deadman's Cave * (4:33)
-
The Beginning * (3:29)
toon 3 bonustracks
totale tijdsduur:
34:22
(48:21)
Links
Last.fm
0
geplaatst: 30 januari 2011, 13:17 uur
Vandaag, omdat de rest vh gezin op pad is, weer opgehad, heerlijk, blijft pakken.
0
geplaatst: 31 oktober 2021, 20:49 uur
Toen Siglo XX in 1986 de overstap maakte naar Play It Again Sam, namen ze niet alleen afscheid van het Antler-label, maar ook van producer Roland Beelen.
Het warme geluid van die platen op Antler werd vervangen door een harder groepsgeluid met ruimte voor piano, orgel, slidegitaar; de sound nu eerder beïnvloed door Nick Cave en the Doors dan Joy Division.
Het dreigende Sister In the Rain opent het album prima, de zang van Erik Dries raakt doorheen het nummer ingekapseld door de steeds feller/luider klinkende muziek. Fear, een nummer uit de Antler-tijd in een nieuwe opname, heeft een fijne baslijn en een mooie brug waarin het nummer naar het einde toe ook blijft hangen. Het felle Sister Suicide is een derde hoogtepunt gedreven door een vlot disco-ritme op drumcomputer, ronkende gitaren en donkere synths. Het korte intermezzo Afraid To Tell steekt daar mooi tegenaf met zijn ingetogen gitaar.
Van de andere nummers is Shadows het opvallendst met zijn Midden-Oosterse percussie, fluit en dub-bas. Dit nummer sluit qua geluid aan bij hun experimentele studio-album uit 1984.
De overige nummers blijven te eendimensioneel, missen variatie en de zang is ook regelmatig op het randje.
Het warme geluid van die platen op Antler werd vervangen door een harder groepsgeluid met ruimte voor piano, orgel, slidegitaar; de sound nu eerder beïnvloed door Nick Cave en the Doors dan Joy Division.
Het dreigende Sister In the Rain opent het album prima, de zang van Erik Dries raakt doorheen het nummer ingekapseld door de steeds feller/luider klinkende muziek. Fear, een nummer uit de Antler-tijd in een nieuwe opname, heeft een fijne baslijn en een mooie brug waarin het nummer naar het einde toe ook blijft hangen. Het felle Sister Suicide is een derde hoogtepunt gedreven door een vlot disco-ritme op drumcomputer, ronkende gitaren en donkere synths. Het korte intermezzo Afraid To Tell steekt daar mooi tegenaf met zijn ingetogen gitaar.
Van de andere nummers is Shadows het opvallendst met zijn Midden-Oosterse percussie, fluit en dub-bas. Dit nummer sluit qua geluid aan bij hun experimentele studio-album uit 1984.
De overige nummers blijven te eendimensioneel, missen variatie en de zang is ook regelmatig op het randje.
* denotes required fields.
* denotes required fields.