William Elliott Whitmore - Radium Death (2015)

4 jaar geleden alweer dat deze "houthakker" uit Lee County, Iowa zijn laatste album uitbracht, maar daar is dan eindelijk zijn nieuwe album. Net als op zijn vorige albums brengt Whitmore weer eerlijke oprechte rauwe roots met een bluesy randje. Wat opvalt is dat het allemaal net even wat ontspannender overkomt. Hoewel ik nooit problemen met zijn stem had, vond ik de kritiek dat de stem niet altijd even lekker lag wel begrijpelijk. Daar kan nu echter geen sprake van zijn. De songs liggen allemaal lekker in het gehoor en het zijn stuk voor stuk songs die je bijblijven. Een van de betere releases van dit jaar tot nog toe.

Alweer een serieus onderbelicht album op deze site. Whitmore maakt oprechte muziek zonder teveel overbodige franjes. Hoor hem het liefst in deze "simpelere" sound dan op Animals in the Dark. Gewoon een gitaar en een stem, meer heeft hij niet nodig om te overtuigen. Hier en daar rockt hij met band maar ik onthou toch vooral de solo-songs. Het helpt voor mij ook om te weten dat het 'een man met een verhaal' is, toch het belangrijkste voor mij in muziek is dat ik de muzikant ook "geloof" in wat hij probeert te brengen. Vooral Have Mercy komt vrij hard binnen.