Fabiano do Nascimento - Dança Dos Tempos (2015)

In tegenstelling tot wat het persbericht van Now Again Records beweert, is dit niet het debuut van Fabiano do Nascimento. In 2012 bracht hij reeds Violao Alma Brasil uit, een album voornamelijk gevuld met werk van Antônio Carlos Jobim, de belangrijkste exponent van de bossa nova.

Fabiano is een nog jonge gitarist, geboren 29 jaar geleden in Rio de Janeiro, maar tegenwoordig woonachtig in Los Angeles. Daar leerde hij zangeres Mia Doi Todd kennen. Hij speelt mee op het vorig jaar van Mia Doi Todd uitgekomen Floresta, overigens in Brazilië opgenomen.

Hierop staat de overbekende traditional Ewé, wat ook op Dança dos tempos terecht is gekomen. Dit opgewekte lied wordt hier prachtig sensueel gezongen door Kana Shimanuki. De legendarische percussionist Airto Moreira, onder andere bekend van Weather Report, speelt ook mee op dit en nog twee andere nummers.

De enige andere musicus op het album is verder nog Ricardo “Tiki” Pasillas, die op 6 tracks meespeelt. De bijnaam Tiki is overigens niet uit de lucht komen vallen, hij speelt namelijk op zeer lichtvoetige wijze trap drums. Het is duidelijk te merken dat Ricardo en Fabiano al heel lang samenwerken, de wisselwerking tussen de twee is enorm groot. Ze voelen elkaar blindelings aan. Fabiano bespeelt op virtuoze en gevoelige wijze de seven string gitaar.

Op Dança dos tempos staan nog een aantal traditionals, zoals het bekende Minha Ciranda, wederom heerlijk gezongen door Kana Shimanuki. De andere twee bekende traditionals zijn Primeira estrella en Nanã, beiden gezongen door Fabiano zelf. Het klassieke tintje aan de cd wordt gegeven door Etude, van de bekende componist Heitor Villa-Lobos. Net als Fabiano geboren in Rio de Janeiro.

Ook vertolkt hij Forro Brasil en O Ovo, van de in Brazilië zeer geliefde muzikant Hermeto Pascaol. Pascaol speelde trouwens heel lang met Airto Moreira samen, onder andere in het Sambrasa Trio. Canto de iemanja is een bekende song van de eveneens in Brazilië zeer geliefde muzikant Baden Powell.

Dança dos tempos eindigt met het zelf gecomponeerde Tupí. Tupí doet niet onder voor de rest van het gebodene. Het is dus te hopen dat een volgende plaat meer eigen werk zal gaan bevatten. Alle songs werden live opgenomen zonder overdubs.

Ondanks de sobere begeleiding op Dança dos tempos weet het van begin tot einde te boeien, met name door de afwisseling van up-tempo nummers en meer ingetogen werk.

Lang op het stapeltje laten liggen om eens goed te beluisteren. Vandaag maar eens goed voor gaan zitten en ontzettend genoten van het virtuoze spel van deze Braziliaan. Zoals Lura hierboven omschreef een album wat erg gevarieerd klinkt en bol staat van percussie 'dingetjes'. Een audiofiel juweeltje wat altijd een voor Broem een plusje is. Mooie aanwinst in het wereldmuziek genre.

Dit is inderdaad de tijd om alle gemiste releases te beluisteren, Broem
De afgelopen weken heb ik nog een aantal juweeltjes ontdekt.