Jemeel Moondoc - The Zookeeper's House (2014)

Jemeel Moondoc is een speciaal geval. Ik ken hem nog maar sinds kort maar ben wel helemaal verkocht. Vooral dit album is zeer goed. Zijn sound zal zeker niet door iedereen gesmaakt worden. Om de eenvoudige reden dat zijn blaasklanken niet zo verfijnd zijn en eerder simplistisch klinken. Ik ben zelf geen blazer, maar vermoed dat hij geen 'technisch' virtuoos is op het instrument. Misschien eerder een autodidact?

En toch is de muziek bijzonder fascinerend en heel uniek, door die haast 'kinderlijke' naïviteit. Ik hoop dat ik niet beledigend overkom, maar zo ervaar ik het. De eenvoud maakt de thema's heel spontaan en zelfs... grappig. Als ik dit luister wanneer ik van mijn werk kom, begin ik spontaan te glimlachen. Wanneer de nummers dan nog eens goed blijven hangen, en de sterke gastmuzikanten (Matthew Shipp, Steve Swell, Roy Campbell) nog extra kleur geven aan het geheel en de ritmesectie zich te pletter amuseert (Little Blue Elvira & Ptah, the el Daoud), dan... krijg je een album dat lang na blijft zinderen. De ontdekking van het jaar voor mij? Jazeker!