Dayna Kurtz - Rise and Fall (2015)

Haar laatste twee albums heb ik helaas gemist (wat meer te maken had met een tekort aan pecunia en luistertijd), maar dit nieuwe album van Dayna Kurtz heb ik gelijk op mijn verlanglijstje gezet nadat ik gisteravond op KX-Radio Jan Donkers in Gonzo's Return een nummer hoorde draaien. Schijnt dat het haar meest persoonlijke album is geworden. Zeer benieuwd, want op grond van haar eerste vier albums denk ik dat ze (voor mij in ieder geval) bij de groten in het genre hoort. Nog een paar dagen wachten en dan spoed ik mij weer naar de cd-winkel.

Als ik stil word van een album is dat vaak een goed teken, al kan het nu ook aan het tijdstip liggen, maar dit is precies het tijdstip dat Dayna Kurtz ook goed tot haar recht komt.

Minder jazzy dan we haar wel eens gehoord hebben, maar volgens mij kun je er nog steeds wel 5 genrenamen aan geven, het komt er in ieder geval op neer dat het een vrouw is met een gitaar en wat begeleiding die redelijk herkenbare liedjes speelt. Niets dat niet 13 in een dozijn vrouwelijke artiesten doen zou je zeggen.

Maar toch.. iets in haar stem, en iets in de teksten maken dit toch net dat beetje sterker. Klinkt als een erg persoonlijk album. Ik vind het voornamelijk sterk wanneer de begeleiding een beetje wegvalt en het wat minimaler wordt (meer richting het eind van het album). Yes, You Win lijkt zo simpel, maar blijft toch geweldig hangen.

Al bij al niet een album waar ik heel vaak naar moet luisteren (dat is bij heel veel platen zo), maar wat persoonlijker en in mijn ogen beter dan haar vorige paar platen. Een van de betere releases die ik dit jaar tot nu toe heb gehoord.

Na haar ontroerend mooie concert in Sneek het album gekocht als pre-order. Daardoor kan ik al een kleine week genieten van dit tijdloze juweeltje. Dayna bezorgt me kippevel; ze zingt met haar ogen dicht en deelt haar persoonlijke ervaringen heel fragiel (dat is met kracht) met de luisteraar. En ik ben blij dat ik daar een van mag zijn.

Mooiste plaat van het decennium? Het zou zo maar kunnen.

In ieder geval wel haar mooiste album. Het lijkt wel of ze steeds beter gaat zingen. Ik zag haar al eens in 2003 live in de 013 tijdens een gecombineerd concert samen met Mia Doi Todd, maar in die tijd zong ze echt een stuk minder goed.

Binnenkort in paradiso. Zag dit toen ik Frazey Ford zag optreden daar. Datum weer vergeten, maar wel zeer binnenkort en makkelijk op te zoeken denk ik.