Carla Thomas - Gee Whiz (1961)

Dit is het debuut van de Koningin van het Stax label. Dit album lijkt helemaal om de tophit/titelsong gebouwd. Maar wat we vooral horen is het unieke stemgeluid van Miss Thomas.
Qua stijl is dit album wel wat meer poppy en doo-wop als we van Stax gewend zijn. Leuk om te vermelden is misschien wel dat de backings onder andere van the Anita Kerr Singers komen.
Dit album bevat naast een maar covers ook zelfgeschreven nummers en een song van de hand van pa Rufus Thomas.

1. Gee Whiz (Look at His Eyes) – klassieke soulballad in optima forma. Prachtig nummer.
2. Dance With Me – iets meer tempo en liefdevolle tekst.
3. A Lovely Way to Spend an Evening – romantisch nummer, maar wat wil je ook met zo’n titel. Mooie ballade.
4. Your Love Indeed – ook weer een ijzersterke, uiterst sfeervolle ballad.
5. Fools Fall in Love – Licht swingend nummer met een vrolijk karakter
6. To the Aisle – een sympathieke ballad van deze dame.
7. (I’m Afraid) the Masquerade is Over – lijkt wel wat veel op voorgaande song
8. A Love of My Own – fantastisch nummer. Een absolute tophit met de mooie harmonie in de koortjes.
9. Promises – licht nummer, goed voor het heupwiegen
10. It Ain’t Me – rustige ballad
11. For You – wat meer energie en swingen alhier. Bewegen doe je automatisch
12. The Love we Shared – stemmige afsluiter

(bron: Opus de Soul)

Ik heb het album nu meerdere keren beluisterd en vind het niet slecht, maar wel echt oubollig en een beetje eentonig. Zingen kan Carla natuurlijk wel en het titelnummer vind ik nog steeds het sterkste nummer op dit album. Zoals het er nu naar uit ziet, blijft deze voor mij hangen op 3 krappe sterren.

Ik heb dit album gedurende de afgelopen maand vijf maal in zijn volledigheid beluisterd maar een goede recensie schrijven lukt me eigenlijk nog niet. Zegt dit al iets over het album... misschien wel. Hierboven lees ik dat Carla wat oubollig en eentonig klinkt. Met dat oubollige ben ik het zeker eens maar storen doe ik me daar niet aan.

Eentonig zou ik deze plaat dan weer niet willen noemen. A Lovely Way to Spend an Evening en I’m Afraid) the Masquerade is Over zijn sfeervolle ballads terwijl Fools Fall in Love - één van mijn andere favorieten - een fijne swing in zich heeft.

Het pakketje als geheel is smaakvol en aan het opzetten van dit album kan niemand zich een buil vallen maar echt spectaculair wordt het op één of twee zeer fraaie uitschieters nergens. Wanneer ik elk cijfer individueel becijfer kom ik uit op een 3,79 wat afgerond een nette 4* maakt.

Carla Thomas heeft zoals gezegd een hele mooie stem. Op dit album staan echter wel heel veel zoete, soms wat brave en vaak wat eentonige liedjes. Gelukkig zingt Carla ze, dan zijn ze zeker aardig om naar te luisteren. Mijn bezwaar tegen deze nog wat te zoete, brave muziek heeft eigenlijk meer algemeen met de periode ruwweg eerste helft jaren '60 te maken, waarin vaak voor dit soort songs gekozen werd. Niet altijd natuurlijk, maar hier wel. Persoonlijk geef ik daarom de voorkeur voor de soul uit de periode tweede helft jaren '60 - eerste helft jaren '70. Aan de andere kant is deze plaat 54 jaar oud en zingt Carla haar debuut toch mooi vol met haar fraaie stem . Ook vind ik op de tweede helft van het album een paar aardige nummers staan. Daarom wel een duidelijke voldoende, maar helaas niet meer van mij.

Uit de begin periode van de Soul en dat is te horen heerlijk die originele opnames uit begin jaren 60, het liefst hoor ik dit soort opnames van vinyl (inclusief het gekraak is het nog mooier / authentieker), maar helaas je kan niet alles hebben.

Mooie warme Soul plaat met sterke songs gebracht door een zangeres die later furore zou maken samen met Otis.
Dit debuut is mijns inzicht geen klassieker, maar zeer zeker de moeite waard 12 goed gearrangeerde nummers mijn voorkeur gaat uit naar de rustigere nummers met als uitschieters Gee Whiz (Look At His Eyes) en A Love of My Own.
Mooi album dat zeker 4* verdiend.

Een hele mooie stem, maar helaas toch iets te oubollig voor mij.
De stem trekt de gedateerde instrumentatie toch nog wat recht, vandaar ook een voldoende van mijn kant.
Ik heb hier een verzamelcd van haar en de cd met Otis samen in de kast staan, daar laat ik het denk ik ook wel bij.

Dit oubollig? Het past naadloos in de stijl van de beginjaren 60. En nogal wiedes dat het gedateerd klinkt, Maar dat is net zo logisch als dat één en één twee is.
Ik draai (stream) de laatste tijd veel albums uit deze periode en daartussen vind ik dit album positief opvallen. Een goede stem en een 12 tal fijne songs. Bij de albums van andere artiesten zit ik soms tenenkrommend en met blokjes kaas in de oren te luisteren.
Heel logisch dus ook dat dit album een 37e plaats scoort in de 100 Greatest Albums of 1961.
3,5*

Helaas vind ik haar stem geen meerwaarde, want die komt bij mij niet zo lekker binnen. Zo blijven matige songs matig. De instrumentatie is vooral zoetsappig, op de gitaarsolo in Fools Fall In Love na. Chips Moman heeft vijf nummers geproduceerd, waarschijnlijk op één van de twee data waarop het album is opgenomen. Het Leiber/Stoller nummer Fools Fall In Love heeft Elvis in 1966 opgenomen, dat dan weer wel door zijn geweldige stem beter wordt (alsmede door de sax solo van Boots Randolph). Yes, ik heb het weer over Elvis .