Freddie Hubbard & Oscar Peterson - "Face to Face" (1982)

Met: Freddie Hubbard (trumpet), Oscar Peterson (piano), Joe Pass (guitar), Niels-Henning Orsted Pedersen (bass), Martin Drew (drums)

Interessante samenwerking dit. Peterson wordt nogal eens verguisd in jazzland: hij zou vooral een uitslover zijn met weinig emotionele diepgang of creatieve ideeën. Ik snap vaak wel wat men bedoeld, het interesseert mee alleen niet zoveel. Ik heb een zwak voor zijn sound en swing. Plezier staat centraal en dat is op elke plaat hoorbaar. Ik heb echter wel altijd moeite gehad met de Peterson van na 1970 waar inderdaad de 'show' steeds meer centraal ging staan, de sound oubolliger werd en Peterson veranderde in valse nostalgist. Deze plaat zit er een beetje tussenin.

Sowieso leuk om Hubbard in deze setting te horen. In de jaren '60 één van de prominente hardbop gezichten van Blue Note, in de seventies natuurlijk de heerlijke fusion platen. Dit zijn een paar forse stappen terug de traditie in. Het vergaat hem uitstekend en hij grijpt prachtig terug op een aantal van zijn muzikale helden zoals Roy Eldridge en Harry 'Sweets' Edison. Toch zijn die andere platen van 'Hub' aanzienlijk interessanter.

Met 'All Blues' wordt er een uitstekend begin gemaakt. Lekkere swingende jazz met veel ruimte voor alle muzikanten. Het blijft allemaal uitdagend genoeg om het interessant te houden. Daarna verslapt de boel wel een beetje en vervalt de hele band in nogal wat clichés. Het is allemaal perfect gespeeld maar in 1982 was dit toch echt wel een gepasseerd station. En waar Peterson in de jaren '60 ondanks zijn prominente en herkenbare stijl toch vaak kon verassen is het hier allemaal wel heel erg voorspelbaar. Leuk voor een keertje, maar je kunt em ook met een gerust hart overslaan.