Buddy Tate / Dollar Brand - Buddy Tate Meets Dollar Brand (1977)
mijn stem
geen stemmen
Verenigde Staten / Zuid-Afrika
Jazz
Label: Chiaroscuro
-
Goduka Mfundi (Going Home)
-
Heyt Mazurki
-
Poor Butterfly
-
In a Sentimental Mood
-
Doggin' Around
-
Just You, Just Me
0
Soledad
geplaatst: 22 april 2018, 10:54 uur
Het loont soms om de Japanse reissues in de gaten te houden. Vaak worden er nog steeds cds uitgebracht die al heel lang niet meer verkrijgbaar zijn. Zo ook deze.
Buddy Tate en Abdullah Ibrahim... het is een combinatie die nogal ver gezocht lijkt. Tate is een swing saxofonist, iets jonger dan Coleman Hawkins maar wel echt uit zijn traditie. Abdullah Ibrahim kwam hier net uit zijn freejazz fase. Maar wat schetst mijn verbazing (en eigenlijk ook weer niet): het werkt! Wat dat betreft is Ibrahim een muzikale duizendpoot: begon als mainstream begeleider onder de vleugels van Duke Ellington, knalde de freejazz in, ging freejazz combineren met Afrikaanse volksmuziek, legde daarna meer de nadruk op het Afrikaanse aspect in zijn jazz en werd toegankelijker om te eindigen in een melancholische pianist (hoewel eindigen... hij leeft nog steeds!
)
Het album gaat van start met een typisch Afrikaanse compositie van Ibrahim. Geweldig om te horen hoe Buddy Tate dit oppakt en blijft swingen. Jazz is echt gevoelsmuziek, zo hoor je dan maar weer. Beide mannen swingen als een gek en het plezier spat ervan. Ibrahim kruipt terug de traditie in maar geeft hints naar zijn Afrikaanse roots en naar Monk! Maar wat een band speelt er dan ook achter: Cecil McBee staat voor mij met Garisson en Workman op eenzame hoogte als absolute topbassist. Roy Brooks is een drummer uit de typische spirituele freejazz scène eind jaren zestig begin zeventig. Een stevige drummer dus maar wel met een stevige pulse en makkelijk navolgbaar.
Het geheel resulteert in een heel toegankelijk plaatje, maar wel één die 10 keer zo spannend is als een swingplaatje uit de jaren ‘50. De vrijheid zit hier binnen bepaalde kaders en laat zo mooi horen hoe ver de jazz al ontwikkeld was in deze jaren. Als je nieuwsgierig bent: luister ‘ In A Sentimental Mood’ via YouTube: prachtige bewerking van deze compositie van The Duke.
Personel: Buddy Tate ( Tenor Sax), Abdullah Ibrahim (piano), Cecil McBee (bass), Roy Brooks (drums).
Buddy Tate en Abdullah Ibrahim... het is een combinatie die nogal ver gezocht lijkt. Tate is een swing saxofonist, iets jonger dan Coleman Hawkins maar wel echt uit zijn traditie. Abdullah Ibrahim kwam hier net uit zijn freejazz fase. Maar wat schetst mijn verbazing (en eigenlijk ook weer niet): het werkt! Wat dat betreft is Ibrahim een muzikale duizendpoot: begon als mainstream begeleider onder de vleugels van Duke Ellington, knalde de freejazz in, ging freejazz combineren met Afrikaanse volksmuziek, legde daarna meer de nadruk op het Afrikaanse aspect in zijn jazz en werd toegankelijker om te eindigen in een melancholische pianist (hoewel eindigen... hij leeft nog steeds!
)Het album gaat van start met een typisch Afrikaanse compositie van Ibrahim. Geweldig om te horen hoe Buddy Tate dit oppakt en blijft swingen. Jazz is echt gevoelsmuziek, zo hoor je dan maar weer. Beide mannen swingen als een gek en het plezier spat ervan. Ibrahim kruipt terug de traditie in maar geeft hints naar zijn Afrikaanse roots en naar Monk! Maar wat een band speelt er dan ook achter: Cecil McBee staat voor mij met Garisson en Workman op eenzame hoogte als absolute topbassist. Roy Brooks is een drummer uit de typische spirituele freejazz scène eind jaren zestig begin zeventig. Een stevige drummer dus maar wel met een stevige pulse en makkelijk navolgbaar.
Het geheel resulteert in een heel toegankelijk plaatje, maar wel één die 10 keer zo spannend is als een swingplaatje uit de jaren ‘50. De vrijheid zit hier binnen bepaalde kaders en laat zo mooi horen hoe ver de jazz al ontwikkeld was in deze jaren. Als je nieuwsgierig bent: luister ‘ In A Sentimental Mood’ via YouTube: prachtige bewerking van deze compositie van The Duke.
Personel: Buddy Tate ( Tenor Sax), Abdullah Ibrahim (piano), Cecil McBee (bass), Roy Brooks (drums).
* denotes required fields.
* denotes required fields.