Naar verluidt gaat Marsen Jules stoppen met muziek en ik durf er bijna aan toe te voegen dat als ik moet afgaan op dit album dit niet geheel onterecht is. Als je dit legt naast Herbstlaub of Yara steekt het even bleek af als een zieltogende doodzieke kalkoen naast een sierlijke paradijsvogel. Om maar te zeggen dat dit teveel eindeloos doorreutelende ambient is met te weinig variatie of pakkende momenten terwijl hij dat ooit wel heeft gemaakt.