menu

Trespassers William - Having (2006)

mijn stem
3,62 (8)
8 stemmen

Verenigde Staten
Folk / Rock
Label: Nettwerk

  1. Safe, Sound (5:58)
  2. What of Me (5:14)
  3. Weakening (4:19)
  4. Eyes Like Bottles (1:37)
  5. I Don't Mind (4:26)
  6. Ledge (4:51)
  7. And We Lean In (3:57)
  8. My Hands Up (6:01)
  9. Low Point (5:54)
  10. No One (3:19)
  11. Matching Weight (10:25)
totale tijdsduur: 56:01
zoeken in:
avatar van Suicidopolis
Rustig voortkabbelend album, dat het grotendeels moet hebben van de lichtjes feërieke, intimistische sfeer. Een beetje alsof je op een grauwe, grijze zaterdagnamiddag als deze ergens ver weg van de bewoonde wereld, op een boerderijtje afgelegen diep in één of ander gebergte, al mijmerend solitair in je wiegstoel ligt te genieten van een hete kop thee (met een scheut korte drank naar keuze). Dat mijmeren lijkt dan vooral te gaan over één onderwerp, met name het einde van een relatie. Zowat alle teksten op dit schijfje gaan hierover, en telkens weer lijkt Mevrouw de Zangeres met haar fluelen stem te bezingen hoe zij gebroken en nog steeds verliefd achterblijft, terwijl haar wederhelft er geen zin meer in heeft. Het moet gezegd, zij weet dit telkens weer bijzonder mooi te formuleren.

Productie gewijs tekenen wij vooral het ietwat bizarre contrast op tussen de zacht strelende akoestische riedeltjes, en de mastodont van een oversturing die soms de kop op steekt en alles uit zijn voegen doet kraken. Eerst dacht ik nog dat dit misschien een productiefout was, maar toen ik mezelf er van vergewiste dat de producer van dienst ene zekere Dave Fridmann van o.a. Mogwai faam, en de mastering engineer van dienst Greg Calbi blijken te zijn, neem ik aan dat het hier wel degelijk een artistieke keuze betreft. We praten hier dan ook niet over een metal-achtige distortion, maar eerder het soort van kraken dat je hoort als één of andere transistor in je versterker het aan het aflaten is. Bij nader inzien is het dan ook deze ietwat eigenzinnige productie die de sfeer en charme van dit album dicteert, en de nummers het niveau van "simpelweg maar wat nummers" doet overstijgen, hiermee ook prachtig de val van de aanslepende saaiheid die bij dit soort ietwat lege nummers om de hoek loert omzeilend.

Hoogtepunt van de plaat is wat mij betreft "My Hands Up", een nummer waar overigens die net aangehaalde krakende oversturing in al zijn glorie benut wordt. Er wordt 7 nummers lang erg mooi opgebouwd naar dit nummer toe, om vervolgens nog 3 nummers rustig uit te bollen. Ofte nog: ook qua opbouw zit het allemaal erg goed.

Warmpjes aanbevolen voor zij die op zoek zijn naar, of houden van, rustige, ingetogen, melancholische, beschouwende muziek met een hoog "herfst gevoel" gehalte. Je thee zal er alleen maar beter van gaan smaken.

Gast
geplaatst: vandaag om 16:07 uur

geplaatst: vandaag om 16:07 uur

Let op: In verband met copyright is het op MusicMeter.nl niet toegestaan om de inhoud van externe websites over te nemen, ook niet met bronvermelding. Je mag natuurlijk wel een link naar een externe pagina plaatsen, samen met je eigen beschrijving of eventueel de eerste alinea van de tekst. Je krijgt deze waarschuwing omdat het er op lijkt dat je een lange tekst hebt geplakt in je bericht.

* denotes required fields.

Let op! Je gebruikersnaam is voor iedereen zichtbaar, en kun je later niet meer aanpassen.

* denotes required fields.