Lekkere muziek en overtuigende kenmerkende zang. Misschien wel één van de meest ondergewaardeerde bands uit de jaren 80. Ok, misschien moet je gewoon houden van die zang, in elk geval vind ik het schitterend wat Kirk Brandon uit zijn strot krijgt. Qua stemgeluid doet hij me denken aan Ian Astburry, maar dan nog unieker en overtuigender. Op een nummer als The Price kruist hij dat stemgeluid met een soort Bruce Springsteen-achtig geluid. Deze man hoeft zijn strot maar open te trekken en ik krijg al de rillingen, op positieve manier.
Nu hoor ik deze plaat voor het eerst en ben ik nog op kant A van de LP, dus ik kan nog niet heel veel zeggen over het songmateriaal, maar op het eerste gehoor klinkt ook dat prima. Deze plaat verdient meer en hogere stemmen, dat is zeker.