Holly Herndon - Platform (2015)

Hier redelijk veel naar gaan luisteren want in het straat van Oneohtrix Point Never maar ook PC Music. Clip van Chorus had me te pakken: Holly Herndon - Chorus [Official Video] - YouTube

Interessante plaat. Had eigenlijk verwacht dat deze plaat meer bekendheid zou hebben hier, vooral omdat ik ook lovende recensies uit de mainstream las de laatste tijd.

Van begin tot eind geboeid geluisterd..super

An Exit

Typisch iets voor de laptop generatie. Experimentele complexe electronica, maar vind het niet geslaagd. Vind het zelfs echte crap. En dan die 7de track is volkomen belachelijk : vier minuutjes een verhaaltje vertellen... ook muziek? Ik kan me ook geen live optreden met dergelijke sounds voorstellen. Een poging gegeven maar helaas, voor mij blijft dit ontoegankelijk.

Ik snap dat het je ding niet is. Maar het is toch altijd wel jammer als mensen dan een 0,5 ster geven. Dat haalt het gemiddelde van een plaat enorm onderuit (zeker met zo weinig stemmen) terwijl het gewoon je genre niet is.

Linius, electro is wel een genre waar ik veel naar luister en van hou... ik luister al naar electro sinds 1991, maar dit vind ik dus, na 24 jaar techno, house, trance, progressive en minimal luisteren, gewoon troep. Een 0,5* is daarom zeker gerechtvaardigd. Volgens jou tellen dus alleen maar positieve meningen?

Na 24 jaar techno, house, trance, progressive en minimal, lijkt me techno, house, trance, progressive en minimal volkomen saai geworden en ben ik blij met artiesten als H. Herndon.

Haha noujah, zo bijzonder is deze plaat nou ook weer niet. Van de Volkskrant verwacht je toch eigenlijk niet zulke nu.nl teksten. Dit is gewoon zo'n electronicaplaat die opeens door een willekeurige site (Pitchfork oid) wordt opgepakt en zijn eigen leven gaat leiden. Ik hoor op deze plaat iig niks specifiek bijzonders dat de electronica anno 2015 zou moeten kenmerken. Het meest opzienbarende sinds danceheugenis is echt een gênante uitspraak.

Nou als Brian Eno en Laurie Anderson plotseling samen een kindje krijgen en dat Holly noemen, lijkt me dat toch een biologisch wonder!

Dismantling Womanhood: Electronic Music and the Artificiality of Identity - thefourohfive.com

Interessant stuk over de (vrouwelijke) laptopgeneratie en hoe hun artistieke keuzes samenhangen met genderconstructie. Met onder meer Holly Herndon, FKA twigs, Gazelle Twin,...
Niet dat dit ervoor zal zorgen dat iemand de muziek meer gaat waarderen, maar wel de artistieke keuze voor dit soort tegendraadse en onsamenhangende bleeps en sounds.

Je moet eens op YouTube zoeken onder asmr, dan heb je een idee wat mevrouw hier probeert.

Ah, weer wat geleerd, dank hiervoor. Vorige week dit album geluisterd tijdens een (letterlijk) warm bad, en bij track 7 bijna in slaap gevallen. En dat bedoel ik dan uiteraard positief

Ik snap niet wat bedoeld wordt met de 'laptop'-generatie.
Muziek is toch gewoon muziek, ongeacht hoe het totstand is gekomen.

Daarbij vind ik een 0,5* uitkeren, erg vreemd. Maar een ieder stemt zoals hij//zij zelf wilt.

Ik kan niet echt zeggen dat de muziek van Holly mij enorm boeit. Er gebeurt veel, maar niets zet mij aan tot meezingen, dansen of stemt mij vrolijk of treurig. Ook vind ik nergens experimenten terug die me nou aan het denken zetten. Kunst met een hele kleine 'k' dus.
Het doet mij letterlijk niets. Maar lelijk of onaangenaam is het niet. Het zal dan ook waarschijnlijk gewoon 'mijn muziek' niet zijn.

Edit: platform (titel song) is wel erg vet. Lekker glitchy.

Het album is net zo 'avant-garde' als een gemiddelde plaatje van Madonna (of Bjork als je dat liever hebt). De hysterische arrangementen moeten verhullen dat dit het zoveelste dance/electronic-geval is. Beter luister je dit jaar naar US Girls, die tenminste nog ongegeneerd synthpop maken, en nog beter ook. Of je laat 2015 gewoon helemaal links liggen.

Of mensen stoppen gewoon eens met zo negatief zijn. Het lijkt wel alsof mensen hun identiteit meer kracht willen geven door platen af te kraken.

Dit is wat je noemt een hysterisch commentaar. Er wordt namelijk helemaal niets verhuld.

Natuurlijk wel. In de eerste paar nummers zit al meer verknipte en bewerkte zang dan in het hele oeuvre van Mary Jane Leach bij elkaar.

Zal best, maar wat verhult dat dan? Dat is toch echt jou perceptie en geen feit. Iedereen kan toch horen dat dit een album is in het genre 'electronic'... Ik denk dat zelfs ene Mary Jane Leach dat kan beamen.

Een beetje moderne Laurie Anderson? Maar dan zonder de poëzie.

Leuk om een keer te horen maar te weinig nummers om dit album vaker op te zetten, maar Interference vind ik wel leuk genoeg om aan mijn speellijst van 2015 toe te voegen.

Ze mag in elk geval bij Radiohead in het voorprogramma staan op 20 en 21 mei.

Hopelijk niet een brug te ver voor het Radioheadpubliek zoals Deerhoof dat was. Terwijl ze met platen als Kid A toch wel enigezins zijn opgevoed door Thom zou je zeggen....