Jackie Oates - The Spyglass & the Herringbone (2015)
mijn stem
2 stemmen
Verenigd Koninkrijk
Folk
Label: ECC
-
John Blunt (2:58)
-
Can't Be Sure (3:56)
-
Doffing Mistress (3:02)
-
The Spyglass & the Herringbone (4:14)
-
Hail! Hail! The First of May (2:38)
-
Take This Letter to My Mother (3:12)
-
Robbers' Retreat (3:16)
-
The Yellow Bittern (5:36)
-
The Halsway Carol (4:19)
-
A Cornish Young Man (3:03)
-
The Devil and the Farmer's Wife (4:23)
-
Banks of the Bann (3:08)
1
geplaatst: 1 mei 2015, 11:00 uur
Een nadere introductie van Jackie Oates lijkt me overbodig. De zus van Jim Moray, een andere grote naam in het genre, is de laatste jaren uitgegroeid tot een van de grote madammen van de Britse folk. Op Folk Lantern zijn overigens een aantal mooie recensies van de hand van Hans van voorgaande cd’s te vinden.
Voordat ik nog maar een noot beluisterde, had ik een goed gevoel bij The Spyglass & The Herringbone. Allereerst door de mooie opvallende hoes, maar meer nog door het filmpje wat ik op Youtube zag over het tot standkomen van de cd. Hierin praat een zichtbaar begeesterde Jackie met veel enthousiasme erover en zegt zeer tevreden met het resultaat te zijn.
Het was de bedoeling een totaal ander album dan voorganger Lullabies, zoals de titel aangeeft gevuld met dromerige slaapliedjes, te maken. Ze koos ervoor om een selectie met vrolijke, luchtige liedjes te kiezen. Vaak wordt folk door mij geassocieerd met melancholisch en de jaargetijden herfst en winter. Jackie ziet het nieuwe album terecht als een lente- en zomerplaat.
Ze heeft overigens een fijne neus voor het vinden van geschikt repertoire. Naast een bekende traditional als slotnummer Banks of the Bann, talloze malen opgenomen waaronder door Martin Simpson, vindt men ook onbekendere liedjes. Een daarvan is het heerlijke, voor mij totaal onbekende Can’t Be Sure, oorspronkelijk een nummer uit 1990 van de popgroep The Sundays.
Een ander voorbeeld is de prachtige titelsong geschreven door Chris Sarjeant. Hij schreef het na een bezoek aan The Foundling Museum, het handelt over een herkenningsteken dat vondelingen kregen op hun kleding bij binnenkomst in het tehuis. Mocht de ouder zich ooit bedenken, dan zou het daaraan herkend kunnen worden.
Sarjeant speelt trouwens mee op het album en arrangeerde samen met Jackie een aantal traditionals. Er werd door een keur van voortreffelijke muzikanten meegewerkt aan The Spyglass & The Herringbone, onder de nodige anderen door Ben Walker, Nick Hart en broer Jim Moray. Oorspronkelijk zou Jim Moray het album produceren, maar uiteindelijk werd de productie verzorgd door Ben Walker en Trevor Meadows met additionele hulp van Richard Evans en Simon Emmerson.
The Spyglass & The Herringbone is een uitgebalanceerde verzameling van luchtige, overwegend traditionele folkliedjes geworden.
Voordat ik nog maar een noot beluisterde, had ik een goed gevoel bij The Spyglass & The Herringbone. Allereerst door de mooie opvallende hoes, maar meer nog door het filmpje wat ik op Youtube zag over het tot standkomen van de cd. Hierin praat een zichtbaar begeesterde Jackie met veel enthousiasme erover en zegt zeer tevreden met het resultaat te zijn.
Het was de bedoeling een totaal ander album dan voorganger Lullabies, zoals de titel aangeeft gevuld met dromerige slaapliedjes, te maken. Ze koos ervoor om een selectie met vrolijke, luchtige liedjes te kiezen. Vaak wordt folk door mij geassocieerd met melancholisch en de jaargetijden herfst en winter. Jackie ziet het nieuwe album terecht als een lente- en zomerplaat.
Ze heeft overigens een fijne neus voor het vinden van geschikt repertoire. Naast een bekende traditional als slotnummer Banks of the Bann, talloze malen opgenomen waaronder door Martin Simpson, vindt men ook onbekendere liedjes. Een daarvan is het heerlijke, voor mij totaal onbekende Can’t Be Sure, oorspronkelijk een nummer uit 1990 van de popgroep The Sundays.
Een ander voorbeeld is de prachtige titelsong geschreven door Chris Sarjeant. Hij schreef het na een bezoek aan The Foundling Museum, het handelt over een herkenningsteken dat vondelingen kregen op hun kleding bij binnenkomst in het tehuis. Mocht de ouder zich ooit bedenken, dan zou het daaraan herkend kunnen worden.
Sarjeant speelt trouwens mee op het album en arrangeerde samen met Jackie een aantal traditionals. Er werd door een keur van voortreffelijke muzikanten meegewerkt aan The Spyglass & The Herringbone, onder de nodige anderen door Ben Walker, Nick Hart en broer Jim Moray. Oorspronkelijk zou Jim Moray het album produceren, maar uiteindelijk werd de productie verzorgd door Ben Walker en Trevor Meadows met additionele hulp van Richard Evans en Simon Emmerson.
The Spyglass & The Herringbone is een uitgebalanceerde verzameling van luchtige, overwegend traditionele folkliedjes geworden.
* denotes required fields.
* denotes required fields.