Alexander O'Neal - All True Man (1991)

Titelnummer heb ik op zo'n hele kleine cd-single (die korte tijd populair waren, je moest ze met zo'n ring in je cd-speler plaatsen, eind jaren 80, begin jaren 90 zag je ze weleens). Dat blijft tot op de dag van vandaag een heerlijk nummer. Eigenlijk best wel benieuwd naar dit hele album. Deze man wist hoe hij zijn stem moest gebruiken (getuige zijn klassiekers als Fake en Critisize en bovendien sterk geproduceerd).

super soul uit eind jaren tachtig - leuk voor huidige veertigers. Beetje gedateerd met veel electronische bassen.

Voor liefhebbers van de Prince-achtige sound uit de jaren '80 is dit een leuk album. Wel gieten Jimmy Jam en Terry Lewis er een eigen sausje over en is Alexander O'Neil stukken meer r&b / newjack-swing dan Prince. Ik vind dit -als dertiger- wel lekker, maar kan niet 3 soortgelijke albums achter elkaar horen.

Dit album heb ik echt grijsgedraaid. Eigenlijk weinig negatiefs op dit album aan te merken, behalve dan track 6 'Used', dat blijf ik een mindere plaat vinden.

De rest van het album zit goed in elkaar. Het is mooi opgedeeld in uptempo en ballads.

(Toentertijd) leuk Jam & Lewis.. ehm ik bedoel Alexander O'Neal album. Ooit de cd gekocht vanwege het lekker geproduceerde All True Man, een nummer waar ik nog steeds vrolijk van word.
De kale afsluiter Shame (ik dacht dat het "Shame on me" was) vind ik erg mooi.

Titeltrack blijft geweldig.