Dit hippiemeisje heeft alles in zich om een goede folkzangeres te worden. Dat daar haar oorsprong ligt laat ze met Jameson ook horen, het mooie ingetogen rustpunt in dit album. Uiteindelijk heeft ze gekozen voor een meer poppy sound dat in diverse nummers veel bombast herbergt, maar links en rechts toch nog wel het geluid laat doorschemeren van haar afkomst.
Toch slaat het wat mij betreft net iets te veel door naar de populaire kant waardoor het mainstream wordt en het voor mij te oninteressant wordt om het tot een toppertje te maken. Maar dat ze een hele goede stem heeft om het ver te schoppen, in welk genre dan ook, staat buiten kijf. Daarom zal ik nog wel eens met plezier dit album opzetten en haar voortgang in de gaten houden.