Jewels & Binoculars - Floater (2004)

Op welke manier de muziek van Bob Dylan precies verwerkt zit in dit kleinood is mij niet geheel duidelijk, want in deze verzameling kleinschalige stukjes hoort men niet meteen pop-melodieën terug. ‘Floater’ is vooral een charmant album, waarop zweverige improvisaties met weinig noten en simpele ritmische vondsten de luisteraar in vervoering brengen. De muzikanten houden zichzelf hoorbaar in toom, waardoor de 11 nummers net zo goed bladmuziek hadden kunnen zijn. Dat wil echter niet zeggen dat de noten niet spontaan komen, integendeel. De musici ademen lucht in, maar wasemen eenvoudige lyriek (in de vorm van eindeloze muzikale verhalen) uit.

Jazz (als dit al onder de noemer jazz valt) hoeft niet complex te zijn, en dat heeft Michael Moore (ga eens met zo’n naam door het leven ) goed begrepen. ‘Floater’ zal niemand van zijn sokken blazen, maar wiegt ons langzaam het lang van de slaap binnen. Zalig…

Er zijn nog twee albums van Jewels And Binoculars met Dylansongs als inspiratie voor compositie en improvisatie. Het eerste heeft dezelfde titel als de naam van het ensemble; Jewels and Binoculars en het tweede is Ships With Tattooed Sails. Mooie transparante muziek door erg goede muzikanten met als gast Bill Frisell op een aantal 'songs'.Het is Michael Moore die prachtig ingehouden op sax en clarinet de albums draagt. Juweeltjes inderdaad.