Yelawolf - Love Story (2015)

Rapper?
Dit is slecht!

Dit is niet veel. Of je moet van Maroon 5 meets een zwakke versie van B.o.B houden. In dat geval is het een album naar je hart.

Yelawolf is een zeer beperkt zanger, dat is toch hetgeen hij het meest doet op Love Story, en de veelvoorkomende clichématige refreinen maken dit album alleen maar nog zwakker. Hij rapt alsof hij de handrem er op heeft staan, terwijl zijn kracht volgens mij juist is dat hij hongerig is. Nee, dit popexperiment mislukt volledig. Alleen Johnny Cash klinkt aardig.

Johnny Cash is dan ook best legendarisch.

Dit album geeft mij een bepaald gevoel wat ik nog nooit eerder met een album heb ervaren, en dat maakt het goed voor mij.

Grapjas, ik doel natuurlijk op de track van Yelawolf oftewel Sherlock Holmes aka ik dus is weer in town.

Hij zingt goed. Niet ongelooflijk goed maar er is beslist niets mis mee. Zeker wanneer je bedenkt dat dit helemaal geen popexperiment is. Als Yelawolf dat ooit gedaan heeft, was het op zijn vorige album. Dit is -goeddeels- een hiphop-country crossover. Met nog een hele hoop uitstapjes naar allerlei andere genres, waaronder hoogstens even pop. Zijn countryzang is meer dan degelijk. Hetzelfde geldt voor zijn zang op het Andre 3000-achtige 'Outer Space' of het Gorillaz-achtige 'Change', wat allebei weer totaal geen countryeske tracks zijn.

Waar je verder die raphandrem hoort, weet ik niet. Misschien kun je tussenvormen tussen zang en rap niet plaatsen.

Veel refreintjes klinken ook alsof Eminem (of Yelawolf juist voor Eminem zijn albums) ze geschreven heeft. Het album luistert heerlijk weg, maar nog steeds heb ik liever een rauwe Yelawolf zoals op zijn mixtapes, toch is dit niet verkeerd.

Ik vind dit album verrassend creatief. Mede door dit en Yelawolf zijn karakteristieke stem vind ik dit juist nergens op lijken(op een goede manier;)).

Dat is misschien ook de grote kracht van dit album, het klinkt alsof het met een paar producers, muzikanten, en Yelawolf on the spot in de studio gemaakt is. De onverwachte wendingen in nummers (empty bottles, love story, have a great flight) geven dit creatieve nog een extra zetje. Ik verhoog naar 4,5*.

Snap de positieve reacties niet echt. Vind het zelf redelijke meuk.

Vooruitgang tegenover Radioactive.

Afgaande van de singles en zijn bijdrage op Shady XV keek ik wel uit naar Yelawolf's tweede major-labelalbum. Zoals wel meerdere Hip Hop-albums dit jaar pint deze LP zich niet vast op één genre. Love Story is een mengeling van Hip Hop en Country.

Over de hele plaat rapt Yelawolf naar goede gewoonte uitstekend. Zijn typerende flow komt goed naar voren in nummers zoals Outer Space, Whiskey In a Bottle, Empty Bottles en Fiddle Me This.

Het rappen heeft op dit album wel een onderschikte rol gekregen. De nadruk ligt vooral op de gehele sound van Love Story, de instrumentaties die uitmuntend bij Yelawolf passen én Yelawolf's gezang. Jawel, ook deze rapper heeft zich aan zingen gewaagd.. en het gaat hem goed af! Verwacht hier geen R&B/Pop, maar zoals eerder al aangegeven Country.

In nummers Ball and Chain [Interlude], Devil In My Veins, Best Friend en Have a Great Flight rapt deze redneck zelfs niet. Er zijn andere nummers waar hij ook zingt, maar daar wordt ook nog gerapt.

Mijn favorieten zijn American You, Whiskey In a Bottle, Till It's Gone, Devil In My Veins, Best Friend(!), Empty Bottles, Heart Break, Tennessee Love, Box Chevy V(!), Johnny Cash en Disappear(!). Eminem komt eindelijk nog eens heerlijk hard op Best Friend!

Een compactere speelduur had dit album beter gedaan. Outer Space, Love Story, Sky's the Limit en Fiddle Me This doen me bijvoorbeeld niet zo veel.

Trunk Muzik 0-60 is nog steeds z'n magnum opus in mijn ogen. Dit moet er niet al te veel voor onder doen, het is vooral anders.

4*

Zojuist een interview van de beste man gezien op ESPN's Higly Questionable. Yelawolf maakte een behoorlijk futloze en depressieve indruk. Gaf tijdens het interview ook aan dat hij toegeeft een alcoholist te zijn en dat hij na een soberheidsperiode van 5 maanden weer is begonnen met drinken, hij verwees hierin ook naar het nummer Empty Bottles. Ik ken Yelawolf eigenlijk als zeer energiek, vond het daarom ook een vreemde gewaarwording.

Ik hoorde de verse van Eminem op Best Friend en dacht wow dit is het beste van de Em de laatste jaren! Daarom het hele album gaan luisteren en ben best enthousiast. Tof album!

Van countrymuziek zla ik nooit houden, en in deze plaat had best wat geknipt mogen worden, maar ik vind het wel echt tof hoe Yelawolf country en hiphop mengt: het klinkt heel natuurlijk, overtuigend, en lijkt op weinig andere rap die ik niet ken. Geslaagde plaat, wat mij betreft, met een paar erg krachtige singles.

Disappear is toch wel lekker hoor, mijn favo album van yela. Deze combinatie rap en country is toch goud.

Hiphop gemixt met country, dat gaat vast fout zou je denken.
Yelawolf bewijst dat dit dus wel kan. Uniek album deze met een heel eigen geluid. American you is echt een typisch feel good nummertje.
Verder vind ik Whiskey in a bottle, Johnny cash, Devil in my veins en outer space zeer sterk