Hop Along - Painted Shut (2015)
mijn stem
20 stemmen
Verenigde Staten
Rock
Label: Saddle Creek
-
The Knock (3:33)
-
Buddy in the Parade (3:47)
-
Horseshoe Crabs (4:01)
-
Waitress (3:34)
-
Happy to See Me (4:36)
-
Texas Funeral (4:28)
-
Powerful Man (3:25)
-
I Saw My Twin (3:23)
-
Well-dressed (4:03)
-
Sister Cities (5:08)
1
geplaatst: 21 september 2015, 15:59 uur
Recensie op de krenten uit de pop:
De krenten uit de pop: Hop Along - Painted Shut - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Painted Shut van Hop Along is zo’n plaat die onmiddellijk aanspreekt, maar die zich op hetzelfde moment niet heel nadrukkelijk weet te onderscheiden van alles dat er al is.
De band uit Philadelphia, Pennsylvania, die overigens al zeven jaar bestaat, maakt op haar tweede plaat licht stekelige en zonder uitzondering lekker in het gehoor liggende popliedjes.
Het zijn popliedjes met een punky attitude, een vleugje grunge, maar uiteindelijk vooral heerlijke melodieën.
Het is een geluid waarin de gitaren af en toe lekker los mogen gaan, waarin de ritmesectie de boel degelijk aan elkaar slaat en waarin af en toe wordt verrast met een song die flink gas terugneemt en anders klinkt dan de meeste andere songs op de plaat.
Painted Shut van Hop Along laat horen dat de band beschikt over een getalenteerd gitarist, die constant strooit met onweerstaanbare gitaarloopjes, en dat Hop Along in staat is om songs te schrijven die blijven hangen. Het zijn songs die af en toe wel wat doen denken aan de muziek van Rilo Kiley, al is het geluid van Hop Along wel wat rauwer.
Het is genoeg om van Hop Along een plaat te maken die je tevreden doet glimlachen en die goed is voor bijna 40 minuten luisterplezier. Om meer te zijn dan zo’n plaat heb je als band iets bijzonders nodig.
Dat hoorde ik bij eerste beluistering eerlijk gezegd niet, maar op een gegeven moment werd ik toch gegrepen door het enorme talent van zangeres Frances Quinlan. Sinds ik dit talent heb onderkend, schaar ik Painted Shut van Hop Along onder de grote verrassingen van de laatste tijd.
Frances Quinlan kan wat onvast zingen, maar is ook een kruidvat dat ieder moment kan exploderen en dat ook met enige regelmaat doet. Haar wat meisjesachtige zang is dan van het ene op het andere moment rauw en wild, wat de songs op Painted Shut iets bijzonders geeft.
Wat op het eerste gehoor nog niet aan de oppervlakte komt, geeft de tweede plaat van Hop Along vervolgens vleugels. Frances Quinlan zingt, schreeuwt, jankt en spuugt en geeft de songs van Hop Along de lading die zo vaak ontbreekt in dit genre. Heerlijke plaat. En een bijzondere plaat. Erwin Zijleman
De krenten uit de pop: Hop Along - Painted Shut - dekrentenuitdepop.blogspot.nl
Painted Shut van Hop Along is zo’n plaat die onmiddellijk aanspreekt, maar die zich op hetzelfde moment niet heel nadrukkelijk weet te onderscheiden van alles dat er al is.
De band uit Philadelphia, Pennsylvania, die overigens al zeven jaar bestaat, maakt op haar tweede plaat licht stekelige en zonder uitzondering lekker in het gehoor liggende popliedjes.
Het zijn popliedjes met een punky attitude, een vleugje grunge, maar uiteindelijk vooral heerlijke melodieën.
Het is een geluid waarin de gitaren af en toe lekker los mogen gaan, waarin de ritmesectie de boel degelijk aan elkaar slaat en waarin af en toe wordt verrast met een song die flink gas terugneemt en anders klinkt dan de meeste andere songs op de plaat.
Painted Shut van Hop Along laat horen dat de band beschikt over een getalenteerd gitarist, die constant strooit met onweerstaanbare gitaarloopjes, en dat Hop Along in staat is om songs te schrijven die blijven hangen. Het zijn songs die af en toe wel wat doen denken aan de muziek van Rilo Kiley, al is het geluid van Hop Along wel wat rauwer.
Het is genoeg om van Hop Along een plaat te maken die je tevreden doet glimlachen en die goed is voor bijna 40 minuten luisterplezier. Om meer te zijn dan zo’n plaat heb je als band iets bijzonders nodig.
Dat hoorde ik bij eerste beluistering eerlijk gezegd niet, maar op een gegeven moment werd ik toch gegrepen door het enorme talent van zangeres Frances Quinlan. Sinds ik dit talent heb onderkend, schaar ik Painted Shut van Hop Along onder de grote verrassingen van de laatste tijd.
Frances Quinlan kan wat onvast zingen, maar is ook een kruidvat dat ieder moment kan exploderen en dat ook met enige regelmaat doet. Haar wat meisjesachtige zang is dan van het ene op het andere moment rauw en wild, wat de songs op Painted Shut iets bijzonders geeft.
Wat op het eerste gehoor nog niet aan de oppervlakte komt, geeft de tweede plaat van Hop Along vervolgens vleugels. Frances Quinlan zingt, schreeuwt, jankt en spuugt en geeft de songs van Hop Along de lading die zo vaak ontbreekt in dit genre. Heerlijke plaat. En een bijzondere plaat. Erwin Zijleman
* denotes required fields.
* denotes required fields.