Stef Bos - Van Mpumalanga Tot die Kaap (2001)

Ik vind dit een heerlijk album, door de goede smaenwerking tussen Stef en Zuid-Afrikaanse artiesten. Bijvoorbeeld ik Die Taal van MY Hart. Heerlijk warm geluid, ik heb hem net nog gedraaid tijdens het ontbijt:P 4,5*

Het valt me eigenlijk een beetje tegen, ik heb dat wat onverantwoord snel gekocht omdat ik "Witsand" zo subliem vind. Maar eigenlijk is dat het enige nummer dat me aanspreekt, wel ... dat én Die Duiwel en God.

Dat is een beetje mijn probleem met de meeste albums van Stef Bos eigenlijk, een paar prachtige nummers, maar dan een hele boel die wat aan mij voorbij gaan.

Ik zie dit album als de Nederlandstalige "Graceland", hoewel Stef Bos, in tegenstelling tot Paul Simon, hier wel kijkt naar de problemen waarmee Zuid-Afrika en omstreken te kampen hadden (hebben). Bos is ook erg gevoelig en leeft echt mee met de mensen, hij heeft zijn hart er verloren.

Goeie plaat voor bij het avondeten.

Aparte muziek, helemaal omdat ik het haast nooit hoor buiten de zomervakantie. Geeft gelijk zo'n andere sfeer en herinneringen. Niet helemaal mijn smaak, maar voor af en toe toch wel erg mooi. Stad van Goud is bijvoorbeeld een mooi lang opbouwend nummer waarbij de voor mij onbegrijpelijke taal op een mooie en beeldende manier wordt vertaald; ik zie het zo voor me. Witsand heeft iets heel aangrijpends. En bij Zondag in Soweto (wat overigens doet denken aan Avond van Boudewijn de Groot) zit een passage in de tekst die inderdaad flink de waarheid laat zien. Au. Mooi erin geweven. Bijzonder album.

Dit is het eerste album van Stef Bos dat ik integraal beluister. Ik vond hem altijd wat soft. Maar ik ben aangenaam verrast. Het klinkt erg mooi allemaal. Het is een geslaagde combinatie van westerse en Afrikaanse muziek. Vaak erg melancholisch en gevoelig. Ik ga nu ook nog andere albums van hem beluisteren.