Maribou State - Portraits (2015)

Houdt een beetje het midden tussen Jungle, Bonobo en Moderat, en doet dat erg goed. Elektronische muziek die gehoorzaamt aan een popliedjesstructuur, een graantje meepikkend bij stijlen als house, downtempo, uk garage en funk terwijl het zich gedecideerd voortbeweegt door de grensgebieden van Hoge en Lage muziekstijlen. Op het eerste gehoor klinkt het misschien een beetje simpel, het blijft desalniettemin hangen. Poppy maar niet te plat, catchy maar niet te glad.

Ik zat me gister te bedenken, dit is nou echt een artiest die op Pitch zou moeten staan. Toen gisteravond hun laatste affiche met nieuwe namen voorbij kwam bleken ze dit gelukkig zelf ook al bedacht te hebben. Toegankelijke electronicanummers maken op een volwaardig album, dat is echt wel een vak apart.

Daarom ontvangt Portraits bij deze (tromgeroffel) de felbegeerde officiële tuktak zomerfestival approved stempel

Wallflower

Steal

Typisch Britse electronic pop in de stijl van Bonobo en Jungle, niet bijster origineel, maar wel erg fijn in het gehoor liggend

Heerlijk album. Ik sluit mij aan bij mijn voorganger. Ook al niet bijster origineel. Er zijn toch maar heel weinig platen dit jaar in deze stijl in deze kwaliteit!

Maribou State doet op Portraits alles goed. Elke song zit goed in elkaar, de productie is goed, en het sfeertje is heerlijk. Dat maakt het al beter dan een groot deel van dit genre. Zeker vier sterren waard.

Wel relax, maar na x aantal nummers iets te saai wat mij betreft.

Midas is wel een heel fijn plaatje.

Wat is het openingsnummer een lekker plaatje zeg! In zijn geheel, een goed gevarieerd album, luistert lekker in de achtergrond.

Lekker album voor op de zondagmiddag. Past wel iets warmer weer bij en cocktails en dames met zonnebrillen

Mooie, fijn in het gehoor liggende muziek. Het is sterk gemaakt en sfeervol. Wel mis ik toch een beetje de echte uitschieters die je op een album wilt horen.