Long Arm - Kellion (2015)

Oeh, een nieuwe Long Arm Ik kijk hier in ieder geval erg naar uit! Hopelijk kwalitatief net zo goed als The Branches.

Hier heb ik zin in!

Dope!

Nieuwe muziek van deze Russische producer is sowieso iets om reikhalzend naar uit te kijken. Foresthead klinkt alvast geweldig. Long Arm op de Nils Frahm toer.

Foresthead is prachtig !

Vandaag is een flink uitgebreide teaser uitgekomen voor Kellion - van wel 10 minuten:

PMC140 - Long Arm 'Kellion / The Stories Of A Young Boy' Teaser (Project: Mooncircle, 05/05/2015) by PROJECT MOONCIRCLE - Listen to music - soundcloud.com

Zal niet meevallen om zijn niveau van The branches te evenaren.
Maar ik kijk er sowieso naar uit!

Vier jaar na zijn reguliere debuutplaat lijkt Long Arm enigzins verbonoboiseerd te zijn. Dat is absoluut niet erg, zeker omdat ik nog genoeg Long Arm hoor, maar ook omdat de Bonoboesque sound schitterende composities oplevert. Maar, zoals ik zei, ik hoor er ook weer erg veel Long Arm in terug, bijvoorbeeld op het donkere Dreams (met duidelijke jazzinvloeden).

Deze plaat zal voor de gemiddelde luisteraar beter behapbaar zijn dan The Branches, ik geniet er evenveel van. Soms hoor ik zelfs prachtige invloeden uit de moderne klassieke muziek en dan is het moeilijk om geen kippenvel te krijgen.

Kellion is de zoveelste parel van dit prachtige muziekjaar tot nu toe.

Als ik moest kiezen zou ik niet kunnen zeggen welke album beter is: zijn debuut of dit nieuwe album. The Branches is wat magischer, hetgeen dat album zo speciaal maakt. Dit zal ook te maken hebben met het verrassingselement, het toen nog onbekende. Daarentegen is Kellion wat geavanceerder en experimenteler dan haar voorganger. Long Arm blijft doorgaan met dezelfde stijl, alleen gaan er wat meer luikjes en deurtjes open. Op dat vlak is dit album weer interessanter. Zodoende, een keuze maken is onmogelijk.

Dat ga ik dan ook niet doen. Kellion is wederom een prachtig album met sfeervolle composites waarbij rustige momenten zij aan zij gaan met up-tempo electronic producties. Lekker kort met toch meer dan genoeg boeiende momenten. Een waardig opvolger van The Branches!

Grappig dat we het wel eens zijn over de kwaliteit van deze plaat maar verder een totaal andere mening hebben. Ik vind deze toegankelijker, terwijl The Branches voor mij uit meer geëxperimenteer bestaat.

Nog grappiger, ik ben het ook met je eens dat deze plaat toegankelijker is. The Branches bestaat meer uit geëxperimenteer, maar dan meer in de zin dat dat hij een originele sound heeft gecreëerd en daarmee een compleet album maakt. Een vernieuwend, fris album. Met het experimentele hier doel ik meer op het feit dat hij wat nieuwe laatjes opentrekt t.o.v. zijn debuut. Het resultaat is inderdaad een wat meer toegankelijke plaat, maar qua genres en samples ook een meer interessante plaat.